

Opluchting na akkoord stabiliteitspact






Door onze correspondenten BIRGIT DONKER en BEN VAN DER VELDEN


AMSTERDAM, 17 JUNI.  De Europese staats- en regeringsleiders hebben
gisteren in Amsterdam een akkoord bereikt over het zogeheten
stabiliteitspact. Over dit pact voor budgettaire discipline in de
Europese muntunie, die in 1999 van start moet gaan, was een conflict
gerezen omdat Frankrijk meer aandacht eist voor werkgelegenheid. Nu het
conflict is bezworen, moeten de Europese regeringsleiders zich vandaag
buigen over de laatste obstakels in de herziening van het Verdrag van
Maastricht.


De Europese leiders besloten gisteren aan het stabiliteitspact een
resolutie toe te voegen over groei en werkgelegenheid. Daarin staat
onder meer dat de landen van de Europese Unie hun werkgelegenheidsbeleid
meer moeten coouml;rdineren. Luxemburg, komend voorzitter van de
Europese Unie, is gevraagd een topbijeenkomst over werkgelegenheid te
organiseren. De Europese Investerings Bank (EIB) heeft het verzoek
gekregen te onderzoeken hoe ze meer kan doen aan werkgelegenheid door
middel van leningen voor investeringen in onder andere kleine en
middelgrote ondernemingen gespecialiseerd in hoogwaardige technologie,
in gezondheidszorg, onderwijs, milieu, stadsontwikkeling en in grote
infrastructuurprojecten.

Minister Zalm, die de vergadering van de ministers van Financieuml;n
leidde, zei gisteren ,,buitengewoon opgelucht en verheugd'' te zijn dat
het pact rond is. ,,Er zijn alleen winnaars en geen verliezers.'' De
Duitse eis dat de aanpak van de werkgelegenheid geen geld mag kosten, is
ingewilligd. Frankrijk heeft de werkgelegenheid hoger op de Europese
agenda gekregen. De Britse premier Blair kreeg zijn opvatting over hoe
de werkgelegenheid het beste gestimuleerd kan worden in de resolutie:
belastingen en sociale premies moeten zo worden aangepast dat
ondernemingen worden aangespoord banen te scheppen.

De Franse minister Strauss-Kahn (Financieuml;n) feliciteerde ,,de euro,
de werkgelegenheid en de cohabitatie''. Met dat laatste doelde hij op de
gedwongen samenwerking tussen president Chirac en zijn politieke
tegenstrever, premier Jospin. De Duitse minister Waigel, de initiator
van het stabiliteitspact, noemde het belangrijk dat aan ,,de elementen
van het pact niet is geraakt''. Hij waarschuwde dat het
werkloosheidsprobleem niet is op te lossen met ,,een expansief
uitgavenbeleid''. Ook Groot-Brittannieuml; verzet zich tegen extra geld
voor werkgelegenheidsprojecten.

Aan het geschil over het stabiliteitspact ligt een fundamenteel verschil
in inzicht over economische beleid ten grondslag, waarbij Frankrijk aan
de ene kant staat en Duitsland aan de andere. Terwijl Parijs een
Europese economische politiek wil als tegengewicht voor de toekomstige
Europese Centrale Bank, wil Bonn juist geen Europese regering naast de
bank. Minister Waigel omschreef de afspraak voor meer overleg als ,,een
informeel gremium'' en onderstreepte dat werkgelegenheidsbeleid ,,een
nationale verantwoordelijkheid'' blijft.

In de resolutie over groei en werkgelegenheid is ook bepaald dat het
geld dat vanaf 2002 vrijkomt als de Europese Gemeenschap voor Kolen en
Staal wordt opgeheven, wordt bestemd voor onderzoek in sectoren
verbonden met de kolen- en staalindustrie. Het gaat om maximaal 40
miljoen ecu (ongeveer 88 miljoen gulden) per jaar. Behalve Duitsland
heeft ook Nederland zich vorig jaar fel verzet tegen een voorstel van de
Europese Commissie om overschotten op de landbouwbegroting te gebruiken
voor projecten die werk zouden opleveren, zoals de transeuropese
netwerken. Volgens Zalm zal het huidige akkoord er niet toe leiden dat
gemeenschapsgeld ,,over de balk wordt gegooid''.

Zalm benadrukte dat er geen subsidies voor nieuwe banen komen. De
leningen die de Europese Investeringsbank kan gaan verstrekken, moeten
stuk voor stuk bekeken worden. ,,De EIB moet zelf zorgen dat de leningen
kunnen worden terugbetaald.'' Zalm waarschuwde tegen te hoog gespannen
verwachtingen van de werkgelegenheidstop, die er niet toe zal leiden dat
,,banen uit de hemel vallen''.

De problemen over het stabiliteitspact begonnen twee weken geleden, toen
de nieuwe, socialistische Franse regering aangaf dat ze niet kon
instemmen met het pact, dat in Amsterdam niet meer dan een hamerstuk had
moeten zijn. Minister Strauss-Kahn vroeg vorige week om een
,,overdenkingsperiode'' voacute;&oacute;r de ondertekening van het
verdrag, waarop een week volgde van veel overleg met Frankrijk. Tijdens
een ingelast diner zondagavond in Amsterdam waren de ministers van
Financieuml;n het al bijna eens over het stabiliteitspact. Gistermorgen
werden de laatste obstakels uit de weg geruimd. 's Middags legden de
ministers hun akkoord voor aan de staats- en regeringsleiders die hen op
applaus onthaalden en het akkoord aanvaardden.












