Enkelblessure verstoort afscheid Edberg
Door onze sportredactie 
ROTTERDAM, 30 NOV. Stefan Edberg heeft
voortijdig afscheid genomen van het internationale tenniscircuit. Drie
dagen voor zijn laatste wedstrijd kreeg de Zweed gisteren de grootste
teleurstelling te verwerken uit zijn dertienjarige loopbaan. Na 35
minuten in de openingswedstrijd van de finale om de Davis Cup, bij een
stand van 3-3 en 0-30 in de eerste set tegen Cedric Pioline, ging de
Zweed door zijn rechterenkel. Bij onderzoek in het ziekenhuis van
Malmouml; bleek Edberg zijn enkelband gescheurd te hebben.
Edberg liet de enkel inzwachtelen, waarna hij het duel vervolgde. Op
halve kracht bleek de dertigjarige publiekslieveling echter geen partij
voor de nummer eacute;&eacute;n van Frankrijk: 6-3, 6-4 en 6-3. Daarmee
bracht Pioline de Fransen na 2 uur en 27 minuten vrij eenvoudig aan de
leiding. Edberg trok zich na het medisch onderzoek terug voor de
enkelpartij tegen Arnaud Boetsch. Zijn plaats wordt morgen ingenomen
door Kulti of Bjouml;rkman. Edberg is vandaag en morgen toeschouwer.
Thomas Enqvist, de nummer negen van de wereld, bracht na de nederlaag
van Edberg de stand in evenwicht. De aanvoerder van de thuisploeg won
met 6-4, 6-3 en 7-6 van Boetsch. Enqvist, onlangs als invaller de
bedwinger van Boris Becker bij de ATP-Masters in Hannover, was heer en
meester op het trage tapijt in Malmouml;. Hij sloeg toe in de negende
game van de eerste set, in de achtste van de tweede en in de tiebreak
van de derde. Onder applaus van de 5.600 toeschouwers verliet hij de
baan.
Vier uur eerder ging een kreet van ontzetting door de tot tenniscentrum
omgebouwde fabriekshal van autofabrikant Saab. In een poging de bal te
retourneren verstapte Edberg zich aan het net. Daarbij klapte zijn
rechterenkel bijna dubbel. Hinkend haalde hij zijn stoel, waar de
fysiotherapeut dikke bandages om de enkel legde. Het was een poging
tegen beter weten in om het Zweedse tennisidool weer op de been te
helpen.
,,In een toernooi'', zei Edberg later, ,,had ik direct opgegeven. Maar
in de finale van de Davis Cup gelden andere wetten. Ik heb verder
gespeeld en gehoopt op een mirakel.'' Dat wonder bleef uit. Pioline liet
zich niet van de wijs brengen, liet zijn tegenstander van de ene naar de
andere hoek strompelen en kwam geen moment meer in gevaar.
,,Mijn voetenwerk is het belangrijkste aspect van mijn spel'',
verklaarde Edberg na afloop. ,,En juist daarin school mijn handicap. Ik
kon nauwelijks lopen.'' Hij vermeed rally's vanaf de baseline en
probeerde de partij om te zetten in een puur serve-volley-duel, maar ook
aan het net kwam hij niet meer tot afdoende reflexen.
,,Ik heb grote sympathie en veel respect voor Edberg'', sprak Pioline na
zijn overwinning. ,,Hij is een voorbeeld voor mij. Maar tijdens de
wedstrijd concentreerde ik me op mijn eigen spel. Ik mocht me niet laten
afleiden door zijn blessure. Hoewel Edberg op halve kracht bewoog, bleef
hij gevaarlijk, hield ik me voor.''
,,Overdreven'', zo reageerde Edberg, ,,maar begrijpelijk. De Davis Cup
staat op het spel.'' De Zweed had zich veel voorgesteld van zijn laatste
finale. Met Zweden won hij het landentoernooi vier keer. Voor de eerste
keer als 18-jarige in 1984 in Gouml;tenburg. ,,Die dag kan ik me als
gisteren voor de geest halen.''
Malmouml; werd de grootste teleurstelling in zijn loopbaan. ,,Dat was
tot vandaag de finale tegen Chang op Roland Garros 1989. Dat jaar had ik
deacute; kans Parijs te winnen, de enige grand slam die ik nooit won.
Maar dit vind ik erger. Vooral voor de fans. Zo'n bizarre laatste
wedstrijd. Daar zal ik nog vaak aan terugdenken.''
