Luxeprobleem Hiddink na succes tegen Wales
Door onze redacteur ERIK OUDSHOORN 
CARDIFF, 7 OKT. Tergend lang wachtte
bondscoach Guus Hiddink met zijn pinchhitter. Nadat Oranje, de hele
wedstrijd voornamelijk spelend op de helft van de tegenstander, na rust
zes keer dichtbij de gelijkmaker was geweest, werd Pierre van Hooijdonk
losgelaten op de Welshmen die door een vermeend buitenspeldoelpunt op
voorsprong waren gekomen. Videobeelden wezen echter uit dat Dean
Saunders ondanks de protesten van Hiddink in de rust bij arbiter Lopez
Nieto, weacute;l achter de bal stond toen hij de actie van Horne
afrondde. Van Hooijdonk stapte twintig minuten voor het einde binnen de
lijnen. ,,Eerder wilde ik hem niet inbrengen, want dan waren we ons te
vroeg gaan fixeren op lange ballen vanuit de verdediging'', motiveerde
Hiddink die beheerste, maar bloedstollende aanpak. Van Hooijdonk, de
voormalige reus van Roosendaal, had vijf minuten nodig om 'de draken' te
temmen waardoor het Nederlands elftal zijn eerste kwalificatiewedstrijd
voor het wereldkampioenschap in Frankrijk uiteindelijk met 3-1 won. De
Brabander was een minuut in het veld, of hij stond op de juiste plek om
te reageren op de terugkaatsende bal bij een inzet van Ronald de Boer.
,,Ik had toen nog geen tevreden gevoel, want ondanks die ene treffer
zouden we bij een gelijkspel twee punten verspelen'', keek hij later op
terug op de bijna sprookjesachtige invalbeurt. ,,Als je erin komt, maak
er dan twee'', had de geblesseerde Dennis Bergkamp hem voor de wedstrijd
op het hart gedrukt.
Van Hooijdonk bleek zijn kruit nog niet te hebben verschoten. Vijf
minuten later kopte hij de bal via het gras onhoudbaar langs doelman
Southall na een perfecte voorzet van Seedorf (1-2). Het doelpunt van
Ronald de Boer vormde de kroon op het werk en was eveneens een
schoonheid. De Ajacied kopte de bal uit een voorzet van Phillip Cocu
laag bij de grond in  la Bep Bakhuys. Maar het was natuurlijk toch
vooral Van Hooijdonk geweest die de ban had gebroken voor Oranje. Weer
vertoonde Hiddink een gelukkige hand van wisselen. Zoals Youri Mulder
hem vorig jaar thuis redde tegen Wit-Rusland en Kluivert op het EK tegen
Engeland.
Het was opmerkelijk hoe Oranje in de heksenketel van het Cardiff Arms
Park het hoofd koel hield en de wedstrijd professioneel besliste. ,,Ik
ben trots op hun mentale veerkracht'', verkondigde Hiddink die in dit
opzicht nog geen link wilde leggen met de aanwezigheid van Johan
Neeskens, de nieuwe assistent-bondscoach. ,,Hij verkeert nog in een
orieuml;nterende fase. Maar Johan heeft wel geweldig meegeleefd, ook op
de bank. Hij zei tegen mij in het trainingskamp: 'Ik geniet elk moment
van de dag'.''
Het scenario van Hiddink zat dit keer goed in elkaar. Alleen aan de
uitvoering schortte aanvankelijk het een en ander. Jordi Cruijff liet
zien dat hij net als zijn vader op de eerste meters onnavolgbaar kan
zijn. Maar zijn acties hadden te weinig rendement. In combinatie met de
aanwezigheid van de eveneens moeilijk scorende Ronald de Boer in de
spits, om wie alles draaide in de aanval, was dat fnuikend. Vandaar dat
Hiddink debutant Roy Makaay zijn trainingspak liet uittrekken. De speler
van Vitesse maakte evenals zijn ploeggenoot Ferdi Vierklau een
bevredigend debuut. Hij zorgde voor meer snelheid en dreiging in de
aanval. Toch bleef Oranje lange tijd falen in de afronding. Met kunst en
vliegwerk hield de uitblinkende 38-jarige keeper Neville Southall, die
in 88 interlands slechts 33 keer werd gepasseerd, het doel schoon. Tot
de aanwezigheid van Van Hooijdonk hem de das om deed.
Na de genante EK-nederlaag (1-4) tegen Engeland op Wembley heeft Oranje
in een nieuw tactisch jasje nog niet verloren. Remises tegen Frankrijk
en Brazilieuml; en een overwinning op Wales hebben Hiddink ervan
overtuigd, dat het Nederlands elftal vooralsnog beter af is met een
twee-spitsensysteem. Zaterdagavond sloop er echter wel een enkel
schoonheidsfoutje in zijn concept. De halfspelers Cocu en Winter
benutten aanvankelijk te weinig de zijkanten, waar veel ruimte lag, en
liepen zich vast in de trechter. Winter weet dat een beetje aan het
opkomen van debutant Ferdi Vierklau, die als rechtsback alle vrijheid
kreeg omdat zijn directe tegenstander Gary Speed heel teruggetrokken
speelde. ,,Ik liet het maar zo, ik was al lang blij dat het goed liep'',
aldus Winter. Cocu bleef in de tweede helft wat vaker 'plakken' aan de
zijlijn, waardoor er vanaf de linkerkant veel meer gevaar ontstond.
Ronald de Boer speelt in dit systeem liever achter de spitsen. En niet
als rechtshalf, zoals bij Ajax, want dan heeft hij geen aanspeelpunt
voor zich. Toen Van Hooijdonk tegen Wales Vierklau verving, zakte De
Boer terug naar het middenveld en prompt overwon hij zijn
scoringstrauma. ,,Net als tegen Brazilieuml;'', herinnerde hij nog maar
even. Ook Wales-Nederland bewees dat Ronald de Boer meer tot zijn recht
komt in het kielzog van de spitsen. Al was zijn optreden in de punt van
de aanval, net als de laatste weken bij Ajax, een beetje uit nood
geboren.
Na het succes in Cardiff ligt het voor de hand te veronderstellen dat
Hiddink met een luxeprobleem wordt opgezadeld. Want straks zal een groot
deel van het legertje geblesseerden weer fit zijn. Voor diverse posities
in het team kan hij echter uitgaan van het oeroude trainersprincipe
never change a winning team. Stan Valckx deed het in feite
uitstekend in de mandekking tegen Mark Hughes. Het tweetal vocht
verbeten duels uit, die de PSV'er meestal in zijn voordeel besliste.
Valckx ontving na twee minuten al een elleboogstoot, maar nam wraak door
zijn tegenstander onderuit te halen toen de scheidsrechter even niet
keek. ,,Hij viel inderdaad niet helemaal toevallig over mijn been. Ik
had niet verwacht dat het zo pittig zou worden'', zei hij naderhand.
Reiziger kan straks eenvoudig Vierklau vervangen. Mits fit, zijn
Bergkamp en Kluivert in dit systeem de ideale spitsen. Voor Jordi
Cruijff ziet het er dus somber uit, voor Marc Overmars lijkt al evenmin
een plek vrij. Davids en Witschge azen straks op de positie van Cocu,
maar de PSV'er is in feite geboren voor dit systeem. Als Ronald de Boer
achter de spitsen gaat opereren, moet Seedorf opschuiven naar de
rechterhalfpositie en dit zou weer ten koste gaan van Winter. Dat zijn
de marges waarbinnen nog enige mutaties mogelijk zijn. Maar in november
zal Hiddink ongetwijfeld weer worden geconfronteerd met nieuw
blessureleed.
