Oranje begint in mineur aan medaillejacht
Door onze redacteur HANS KLIPPUS 
ATLANTA, 22 JULI. Zaterdagochtend om
klokslag negen uur barst in Atlanta de strijd om de olympische medailles
in alle hevigheid los en om tien voor tien heeft judoka Angelique
Seriese haar kans op goud verspeeld. ,,Wat! Nu al'', roept
staatssecretaris Erica Terpstra verschrikt op de tribune bij het hockey.
,,Jezus, wat vervelend.'' Ze schreeuwt meteen de teleurstelling weg en
moedigt de Nederlandse hockeysters aan. ,,Kom op, Holland'', schalt het
door het stadion.
Terpstra opent haar Olympische Spelen bij het hockey, de kroonprins en
premier Kok kiezen voor het volleybal. Maar ze hebben allen voor later
een uitstapje naar de judozaal gepland. Om Angelique Seriese goud, het
eerste Nederlandse goud, te zien winnen. De huldiging van de kampioene
is ook al gepland, 's avonds om half elf in het Holland House.
Dat hoeft dus allemaal niet meer. NOC-voorzitter Wouter Huibregtsen, ook
bij het hockey, is aangeslagen. ,,Ik denk dat ik er maar mee ophoud. Op
zo'n eerste dag moet je als land scoren. Anders kan het weleens een
lijdensweg worden.'' Hij kiest die eerste ochtend noodgedwongen voor een
koerswijziging. ,,Hoe laat zwemt Pieter van den Hoogenband in de serie?''
Een paar kilometer verderop zegt Seriese in het Georgia World
Congress Center dat ze wist dat iedereen van haar een gouden
medaille verwachtte. Ze vond dat als regerend wereld- en Europees
kampioene ook wel logisch. ,,Maar dat heeft geen invloed op me gehad,
denk ik'', zegt ze met enige twijfel in haar stem. Haar broer en grote
toeverlaat Harry schudt zijn hoofd. ,,Het koppie was goed.''
Ze had geen slechtere loting kunnen hebben. Seriese moest beginnen tegen
de taaie Duitse Johanna Hagn. De twee kennen elkaar door en door. Bij
het afgelopen EK stonden ze nog tegenover elkaar in de finale en toen
won Seriese moeizaam op beslissing. ,,Hagn is altijd heel goed in het
ontregelen van Angelique's pakhandelingen'', zegt expert Harry Seriese.
Dat blijkt nu ook weer. Seriese graait en graait, maar krijgt geen vat
op het Duitse beton. Ze wordt bestraft voor passiviteit, Hagn ook, maar
als het Seriese vlak voor het einde van de vier minuten weer gebeurt,
betekent dat het definitieve verlies. ,,Jammer dat het op deze manier moet gebeu
ren'', zegt broer Harry. ,,Je
kan beter een doodgooi krijgen.''
Seriese ziet even later haar mogelijke kans op een troostprijs, de
bronzen medaille, vervagen als Hagn van de Chineze Sun verliest. Want
dat betekent dat de Nederlandse judoka niet in de herkansing mag
judoeuml;n. Haar Olympische Spelen hebben maar vier minuten geduurd. En
wie had dat verwacht? Seriese zelf zeker niet en daarom barst ze tijdens
de partij tussen Hagn en Sun in tranen uit en daarna na een tv-interview
weer. Snikkend hangt ze over een hek. Zelden heeft ze haar emoties zo
openlijk getoond. ,,We zoeken wel weer ergens een strohalm'', zegt haar
broer, ook met natte ogen.
De klap komt extra hard aan omdat Seriese haar hele leven in het teken
van judo heeft gesteld. Ze is nergens anders in geiuml;nteresseerd.
,,Dat is maar goed ook, want dat zou me alleen maar afleiden'', zei ze
voor vertrek naar Atlanta. Ze leek er toen helemaal klaar voor. Na haar
uitschakeling zegt Seriese dat ze in het begin van het jaar heeft
,,lopen klooien''. Ze sukkelde met blessures. ,,Maar ik wil niet zeggen
dat dat de oorzaak is. Ik had ook van Hagn kunnen winnen. Het kan je dag
zijn of niet. Het was dus blijkbaar mijn dag niet. Ik heb gedaan wat ik
kon.''
Een dag later zit Seriese alweer met fototoestel op de tribune in de
judohal. Ze ziet landgenoot Ben Sonnemans de strijd om eacute;&eacute;n
van de twee bronzen medailles verliezen. Ook nu zijn er tranen in het
Nederlandse kamp. Erica Terpstra slaat haar arm om Sonnemans heen en
brengt hem naar de kleedkamer. Kom op jongen, ik heb toch van je
genoten. ,,Het is een goede troost'', zegt Sonnemans als over de
emoties heen is. ,,Ik vind het geweldig als iemand met zo'n hoge positie
begaan is met de sport en je tegen de boezem drukt.'' Met elkaar
verwerken de Nederlanders in Atlanta de tegenvallende olympische start.
De zwemmers doen het verdienstelijk, maar vallen net buiten de
medailles. Na de eerste twee dagen staat Oranje dus nog op nul.
Belgieuml; heeft, om maar eens een ander land te noemen, al drie
medailles waarvan twee gouden.
