

Ullrich laat concurrentie naar adem snakken






Door onze redacteur JAAP BLOEMBERGEN


ARCALIS, 16 JULI. Een paar maanden voor de val van de Berlijnse muur
zag de 15-jarige Jan Ullrich voor het eerst een gele trui op de
televisie.


Hij woonde in Oost-Berlijn en zag de Amerikaan Greg Lemond zegevieren
op de Champs Elyseacute;es. Zoals elke getalenteerde wielrenner droomde
hij van het leiderstricot in de Tour de France. Meteen na de
Wende wisselde hij honderd Oost-Duitse marken voor honderd
West-Duitse marken. De ambitieuze sportman kocht voor 99,90 DM een paar
nieuwe sportschoenen. Hij droomde van een miljonairsbestaan.

Acht jaar later heeft Jan Ullrich zijn dromen bijna verwezenlijkt. In de
koninginnenrit van de Tour behaalde de 23-jarige veelverdiener gisteren
een fraaie overwinning. In de ijle lucht van Andorra, tussen de
sneeuwvelden en de skiliften, stond de wielrenner Ullrich op eenzame
hoogte. Hij behaalde de ritzege en veroverde de gele trui. Hij
onttroonde titelhouder Bjarne Riis en klassementsleider Ceacute;dric
Vasseur. De concurrentie kon alleen naar adem snakken. Andorra lag aan
zijn voeten.

Ullrich viel vorig jaar nog uit de toon met zijn sjofele kleding. Hij
droeg een baardje en een oorbel en fietste in de laatste week van de
Tour met een groot gat in een wielerschoen. Soigneren zal nooit zijn
grootste hobby worden, maar de jongen met de rode haren en de
donkerbruine ogen stond er gisteren zeer verzorgd bij op het erepodium.
Hij werd geflankeerd door de onberispelijk geklede Bernard Hinault. De
vijfvoudige Tourwinnaar was vol lof over Ullrich.

,,Hij is altijd mijn favoriet geweest, omdat hij aanvalt en zo mooi op
zijn fiets zit'', vertelde Hinault tussen de dranghekken. ,,Je kunt hem
vergelijken met Indurain of met ondergetekende, maar hij is vooral
zichzelf. Hij zal nog heel veel jaren op topniveau rijden. Hij heeft
alle kwaliteiten om de Tour een paar keer te winnen. Hij is een rustige
persoonlijkheid en hij heeft een uitstekend koersinzicht. Als tijdrijder
heeft hij zijn gelijke niet.''

Hinault won zijn eerste Tour op 23-jarige leeftijd. Een jaar daarvoor
mocht hij tot zijn teleurstelling niet debuteren van zijn toenmalige
ploegleider Cyrille Guimard. Ullrich reed in zijn eerste ronde in de
schaduw van Riis. In de laatste tijdrit toonde hij vorig jaar zijn niet
geringe kwaliteiten met een superieure overwinning in Saint-Emilion.
Deze maand was hij voorbestemd opnieuw in de schaduw van Riis te
fietsen. De praktijk pakt anders uit. Voor de ogen van duizenden Deense
vakantiegangers droeg de veteraan de fakkel over. ,,Jan is momenteel de
sterkste. Daarom heb ik geen moeite met een andere rol'', sprak Riis als
een sportieve verliezer.

Werd er maandag nog gelachen om de suggestie van een
Vorentscheiding, na de tweede Pyreneeeuml;nrit kreeg de
chauvinistische woordkeuze van een paar Duitse verslaggevers een ander
lading. Ullrich heeft bijna drie minuten voorsprong op de Franse
vechtjas Richard Virenque, die vrijdag in de tijdrit nog meer minuten
zal verspelen. Voor de neutrale liefhebber is het te hopen dat Ullrich
een jour sans krijgt, een slechte dag. Anders is de Tour in een
vroegtijdig stadium beslist en wordt de laatste week een voorspelbare
aangelegenheid.

Ullrich wilde gisteren niet te vroeg juichen. Hij weet zich weliswaar
gesteund door zijn loyale ploeggenoot Riis, die bijna vijf minuten
achterstand heeft in het algemeen klassement. Toch is de papieren
meesterknecht nog niet overtuigd van zijn afgedwongen kopmanschap.
Ullrich past in het systeem van Telekom. Het ploegenspel gaat voor het
individu. ,,Geef me eerst wat lucht om deze dag te verwerken. Er komen
nog genoeg zware etappes. Es ist noch immer Halbzeit.''

Ploegleider Walter Godefroot hield eveneens een paar slagen om zijn
gespierde armen, maar de voormalige sprinter maakte tussen de regels
duidelijk dat de rolbezetting bij Telekom is gewijzigd. ,,De gele trui
moet je zo goed mogelijk verdedigen. Dat is een ongeschreven wet in het
meacute;tier. Dus zal Jan minder vies werk hoeven op te knappen. Ik
verwacht dat Bjarne hiermee instemt. Die is oud en wijs genoeg om een
stapje terug te doen. Waarmee ik niet wil zeggen dat Bjarne kansloos is.
Elke renner kan een inzinking krijgen, zelfs een grootse Ullrich.''

Op het gezicht van assistent-ploegleider Rudy Pevenage glommen de
sproeten in de avondzon. De vertrouwensman van Ullrich sprak na afloop
van een historisch moment in de Tour. ,,U kunt gerust een vergelijking
maken met het tijdperk Hinault of het tijdperk Indurain. Deze jongen is
veel sterker dan hij zelf denkt. Maandagavond had hij nog verlegenheid
getoond tijdens het eten. Jan had veel schrik gehad om iets te misdoen.
Wij hebben hem gerustgesteld. Met warm weer heeft hij zijn gelijke niet.
Die jongen voelt geen pedalen in de maand juli.''

Negentien jaar na Klaus-Peter Thaler heeft Duitsland weer een
gele-truidrager. Anders dan Thaler, die vooral bekendheid verwierf als
veldrijder, is Ullrich een geboren ronderenner. In eendaagse wedstrijden
won hij in 1993 de wereldtitel voor amateurs in Oslo. A star is
born, schreven de internationale wielerbladen. In de tijdrit baarde
hij voor het eerst opzien in 1994, toen hij derde werd bij het
wereldkampioenschap op Sicilieuml;. Ullrich was pas negentien en mengde
zich als amateur tussen de beste professionals.

Als klimmer heeft hij zich op latere leeftijd nadrukkelijk
gemanifesteerd. Godefroot en Pevenage werden vorig voorjaar verrast door
een paar opmerkelijke uitslagen in het hooggebergte. De assistent
overtuigde de ploegbaas dat Ullrich rijp was voor de Tour. Pevenage
heeft geen spijt van zijn vasthoudendheid. ,,Wat goed is komt heel
snel.''

In de bergen rijdt Ullrich tegenwoordig met een zwaar verzet in
volmaakte cadans naar boven. Hij komt bijna niet uit het zadel. Hij
rijdt elke haarspeld in de binnenbocht. Zijn gezicht vertoont geen spoor
van vermoeidheid. Na afloop heeft hij geen holle ogen zoals Riis, heeft
hij geen uitputtingsverschijnselen zoals Virenque gistermiddag. Een
fietsmachine vertoont geen scheurtjes.

Ullrich demarreerde op het steilste stuk asfalt (stijgingspercentage
tien procent) over de rotsachtige flanken van Arcalis. Hij had heel even
oogcontact gezocht met Riis, die met opengesperde mond op zijn tandvlees
reed. Ullrich had voor de laatste klim een blik van verstandhouding
uitgewisseld met zijn ploegleider, die een bidon verstrekte en geen
woorden nodig had. ,,Bij een beklimming hoef je niet veel te praten'',
verklaarde Godefroot. ,,Kijken en constateren is genoeg. Ik zag dat Jan
gemakkelijk reed. Zo gemakkelijk dat ik het bijna niet kon geloven.''









