

Carl Lewis: dopinggebruik vermoordt de atletiek






Door onze redacteur HANS KLIPPUS


NIJMEGEN, 11 JULI. Er is een koning in het land. Carl Lewis, de
ongekroonde koning van de atletiek, zette gistermiddag zijn snelle
voeten op Nederlandse bodem voor een staatsbezoek van drie dagen. Morgen
loopt hij op de baan van nationaal sportcentrum Papendal een wedstrijd
over 100 meter, samen met het verspringen zijn grote specialiteit. De
36-jarige Lewis beloofde een interessante race: ,,Ik zit nog vol vuur.''
King Carl stopt binnenkort met atletiek. Daarom maakt de
Amerikaan een afscheidstoernee door Europa, waar hij een grotere held is
dan in eigen land. Lewis wilde ook graag lopen in Nederland. Via zijn
manager bood hij zichzelf aan voor de bescheiden Papendal Games. ,,We
moesten wel even slikken van de prijs'', herinnerde wedstrijdorganisator
R. Pauel zich. Het was de sponsor van de Nederlandse atleet Marko Koers,
computerdistributeur Yakumo, die de startpremie van 70.000 dollar op
tafel legde.


Meestal is de negenvoudig olympisch kampioen zijn geld waard. Lewis
loopt niet alleen hard, hij heeft ook nog wat zinnigs te vertellen. Zo
gaat hij in zijn laatste weken als actieve topsporter nogmaals de strijd
aan met het dopinggebruik in de atletiek. Lewis, die altijd heeft gezegd
zelf nooit te hebben geslikt, wijst met de beschuldigende vinger naar de
internationale federatie IAAF en de Amerikaanse bond. ,,De bonden
beschermen atleten die gebruiken. Bepaalde affaires worden met opzet
verdoezeld. Daar ben ik van overtuigd. Op die manier bevorderen ze juist
het dopinggebruik'', zei Lewis gisteren in Nijmegen.

Volgens de veteraan, die zich ter gelegenheid van zijn afscheid een
nieuw, snel kapsel heeft aangemeten, zijn er nog maar weinig topatleten
die geen verboden middelen gebruiken. ,,Je kan zo zien wie er
dirty is. Je ziet atleten die ineens veel breder en gespierder
zijn geworden en ook veel sneller. Iedereen kan dat zien, maar niemand
doet er wat aan. Het publiek begrijpt al die snelle tijden niet die
worden gelopen. Zelfs ik begrijp het niet. Snelle tijden zijn niet
belangrijk. Het is belangrijker dat er weer eerlijke, spannende
wedstrijden te zien zijn. Nu wordt de sport in de Verenigde Staten
vermoord. Daar vinden ze atletiek smerig en mogen kinderen niet gaan
hardlopen'', aldus Lewis, die in 1988 de olympische finale over 100
meter verloor van de gedrogeerde en later geschorste Ben Johnson.

De atletiekbestuurders hebben al verklaard dat ze niets kunnen met de
beschuldigingen van Lewis omdat hij geen namen noemt. ,,Dat is een
zielige reactie'', stelde een toen nog fellere Lewis vast. ,,Waarom zou
ik namen noemen? Is het mijn taak om overtreders op te sporen? Nee, dat
moeten zij doen. Zij hebben een lijst liggen van atleten die ze vorig jaar in At
lanta
hebben laten ontsnappen.'' Later, op de gang van het met cameramensen,
fotografen en journalisten volgepropte zaaltje bij de sponsor, kwam hij
er nog een keer spontaan op terug. ,,Ze zijn bang om er iets aan te
doen. En bang moet je juist nooit zijn!''

Lewis kan ook weinig waardering opbrengen voor de tweekamp over 150
meter tussen Donovan Bailey en Michael Johnson om anderhalf miljoen
dollar. ,,Ik heb er geen bezwaar tegen dat er veel geld in de atletiek
wordt betaald. Waarom zou ik? Dat is juist mooi. Maar die gekke
tweekampen lijken meer op zelfpromotie dan dat het goed is voor de
sport. Ze liepen gewoon zichzelf te showen. Het leken wel twee
zwaargewichten. Maar boksen is een andere sport. Nu willen ze een
revanche organiseren, maar wie is daar na die eerste keer nog in
geiuml;nteresseerd?''

Zelf rent Lewis in de laatste weken van zijn carriegrave;re niet meer
tegen de echt grote jongens - King Carl kan uiteraard geen ereronde
lopen wanneer hij als vijfde of zesde is geeuml;indigd. Daarom liep hij
deze week in Lausanne en Linz als slotloper van een estafetteploeg van
de Santa Monica Track Club. De eerste keer kwam hij als eerste over de
finish, twee dagen later vergalde een andere Amerikaanse ploeg zijn
feestje. Morgen doet hij wel mee aan een individuele sprint. Maar op
Papendal is dan ook een deelnemersveld samengesteld waarin hij nog kan
gloreren.

Zelf beweert Lewis nog met de besten mee te kunnen. ,,Of ik nog onder de
tien seconden kan lopen? Ik weet het niet. Dat wist ik vorig jaar ook
niet en toen lukte het wel. De snelheid heb ik nog en ik voel me fit. Ik
zou nog drie, vier jaar door kunnen gaan, dat weet ik zeker. Vooral bij
het verspringen kan ik nog makkelijk met de top mee. Er zijn weinig
nieuwe namen bijgekomen en het blijkt dat de anderen slechter springen
als ik erbij ben. Maar wat heb ik nog te winnen? Het is genoeg geweest.
Er is meer in het leven. Ik ben heel blij dat ik het moment van afscheid
zelf heb kunnen bepalen. Dat ik niet als een oude man van de baan ben
geschopt. It has been a lot of fun.''

Hij werd in Nijmegen terloops nog gefeliciteerd met zijn 36ste
verjaardag eerder deze maand. ,,Dank je'', reageerde Lewis lachend. ,,Ik
heb het gehaald. Dat is al heel wat, want veel mensen in Amerika halen
die leeftijd niet eens.'' Lewis weet nog niet precies wat hij straks gaat doen. 
Acteren lijkt
hem wel wat, maar hij heeft geen contacten in Hollywood. ,,Ik wil in
ieder geval fit blijven. Zeker tot ik ga trouwen. Dan worden andere
zaken belangrijk.''

Een troonopvolger heeft zich nog niet aangediend, vindt hij. ,,King
Carl, dat is mijn naam. En een nieuwe koning wijs je niet zo maar
aan. Het publiek bepaalt wie de nieuwe helden worden. En dat is niet een
kwestie van hard de baan op en neer lopen en een beetje naar het publiek
zwaaien. Nee, het is veel meer. Het is je hele presentatie. De mensen
moeten je kunnen leren kennen, je moet hun taal spreken. Dat heb ik
gedaan. Ik hoop ook dat de jeugd gaat lopen omdat ze mij hebben zien
lopen. Daar zou ik na zestien jaar topatletiek het meest van genieten.''

Op 13 augustus loopt Carl Lewis in Zuuml;rich waarschijnlijk zijn
laatste wedstrijd. Daarna is het tijdperk van de koning definitief
voorbij.









