

Talent schreeuwt zichzelf naar overwinning






Door onze redacteur ARJEN RIBBENS


LONDEN, 25 JUNI. De spierballen van Orlin Stanoytsjev waren
eacute;&eacute;n keer zo dik als die van John van Lottum. De eerste
twee sets toonde de Bulgaarse krachtpatser zijn Nederlandse tegenstander
alle hoeken van Court 12. Maar spierkracht zegt bij tennis weinig, zeker
op gras. En bovendien bleef John van Lottum in de eerste ronde van het
tennistoernooi van Wimbledon geloven in een ommekeer. Come on,
schreeuwde hij steeds, come on. Zo hard zelfs dat de toeschouwers
van de nabijgelegen banen zich nieuwsgierig omdraaiden. Gefascineerd
bleven ze kijken naar een onbekende sportman die verbeten terugvocht van
een hopeloos lijkende achterstand. Na ruim drie uur kraaide Van Lottum
van plezier. In vijf sets versloeg hij Orlin Stanoytsjev met 3-6, 2-6,
6-3, 6-1 en 6-3.


,,Geweldig, hier doe ik het voor'', sprak de 21-jarige tweedejaarsprof
na het bereiken van de tweede ronde. Op de dag dat spelers van naam als
Michael Chang en Gustavo Kuerten uitgleden, schaarde de nummer 366 van
de wereld zich onder de beste 64 spelers van het beroemdste
tennistoernooi ter wereld. Een prestatie die bovendien beloond wordt met
ruim 33.000 gulden aan prijzengeld. ,,De punten en het geld zijn leuk
meegenomen, maar ik geniet vooral van de entourage'', zei Van Lottum.
,,Al die mensen die hele nachten in de rij staan voor een kaartje,
daarvan krijg ik echt een kick.''

Door drie overwinningen in het kwalificatietoernooi bereikte Van Lottum
het tenniswalhalla. Tot voor kort probeerde hij via het
Challenger-circuit hogerop te komen. Alleen bij de US Open waagde hij
een poging in de kwalificaties. ,,Maar dat was meer een alibi om in New
York met vakantie te kunnen'', lachte hij. ,,Het kwaliteitsverschil valt
overigens mee, de nummer 100 en de nummer 250 van de wereld ontlopen
elkaar maar weinig.''

Van Lottum stond de afgelopen jaren te boek als een redelijk talentvolle
tennisser. Maar ook als een wispelturige speler die het net als zijn
idool John McEnroe regelmatig aan de stok kreeg met de scheidsrechter.
Ook gisteren had hij in de eerste set een venijnige woordenwisseling met
umpire Bruno Rebeuh. ,,Vervelend dat ik nog steeds een enfant terrible
word genoemd'', zei de winnaar na afloop. ,,Die betiteling verdien ik al
lang niet meer.''

Met zijn coach Henk van Hulst werkte Van Lottum het afgelopen jaar aan
zijn mentale houding op de baan. En met succes, vindt hij. ,,Vorig jaar
zou ik na zo'n 2-0 achterstand gek zijn geworden. Nu bleef ik gewoon
spelen. Door de drie partijen in de kwalificatie liep ik over van
zelfvertrouwen.''

Tegen Stanoytsjev kwam dat goed van pas. De bonkige Bulgaar had zich op
gravel voorbereid op het grastoernooi in Londen. Zijn gebrek aan
touch compenseerde de 25-jarige met brute kracht. Aanvankelijk
had de nummer 119 van de wereld met die tactiek succes. Maar in de derde
set ging Van Lottum iets beter serveren, maakte de Bulgaar iets meer
fouten, en kantelde de wedstrijd.

Van Lottum komt uit een sportief gezin. Zijn Nederlandse vader
voetbalde, zijn Franse moeder heeft op hoog niveau gezwommen. Zijn
oudere zuster Noeuml;lle, die een Frans paspoort heeft, is rechtstreeks
toegelaten tot het hoofdtoernooi van Wimbledon en speelt vandaag tegen
Mary Joe Fernandez. ,,Begin van het jaar ging het slecht met me'', zegt
Van Lottum. ,,Ik was mijn zelfvertrouwen kwijtgeraakt en haalde in een
paar maanden tijd slechts vijf ATP-punten.'' Na een periode van
bezinning besefte hij dat tennis toch vooral een leuk spel is. ,,Vanaf
dat moment stond ik weer met plezier op de baan.''

Op Wimbledon nam Van Lottum niet alleen revanche op zichzelf. Vorige
week werd hij verwijderd uit Jong Oranje, het keurkorps van de
Nederlandse tennisbond dat gecoacht wordt door Michiel Schapers. Volgens
de bond gedroeg de jeugdige beroepstennisser zich niet professioneel
genoeg. ,,Ach'', reageerde van Lottum gisteren gelaten. ,,Ik speel niet
voor Michiel Schapers, niet voor Henk van Hulst, maar alleen voor
mezelf. En nu ik de tweede ronde van Wimbledon heb bereikt, schiet ik
heus niet in de lach.''

Zijn volgende tegenstander is de winnaar van het duel tussen Jan
Siemerink en de Italiaan Renzo Furlan. Wegens de invallende duisternis
werd de partij gisteravond in de vijfde set bij de stand 2-2 afgebroken.
Een Nederlands onderonsje lijkt Van Lottum wel wat. ,,Bij de Masters heb
ik eacute;&eacute;n keer van Siemerink verloren. Maar dit is Wimbledon,
dit is anders.''









