Bad boy drijft Muster tot wanhoop
Door onze redacteur MARK HOOGSTAD
PARIJS, 29 MEI. Een clown met een racket en een reputatie stond
gisteren in het middelpunt van de belangstelling op de Open Franse
tenniskampioenschappen. Jeffrey Tarango, een 28-jarige excentriekeling
uit de Verenigde Staten met de roepnaam Jeff, was verantwoordelijk voor
een bizarre wedstrijd en voorzag zijn gehoor na afloop van een nieuwe
definitie van de tennissport. ,,Een kruising tussen schaken en boksen.
Het is zowel een fysieke als een mentale krachtmeting.''
Tarango stond in de tweede ronde tegenover Thomas Muster, de
Oostenrijkse gravelspecialist die het toernooi in 1995 op zijn naam
schreef. Het duel ontaardde in een lachwekkende vertoning waarin de
Amerikaan de hoofdrol voor zich opeiste maar waarin de zege voor Muster
was. In een poging zijn tegenstander te intimideren zocht Tarango zijn
toevlucht tot de psychologische oorlogvoering. Daarbij liet hij geen
middel onbenut. ,,Fysiek kon ik hem niet verslaan omdat hij meer traint
dan ik'', zo verklaarde de nummer 74 van de wereld zijn gedrag op de
baan.
Al in de allereerste game riep Tarango umpire Mike Morrissey van diens
stoel om te beoordelen of een bal in of uit was geslagen. Het bleek de
voorbode van een reeks grollen die Muster langzaam tot wanhoop dreef.
Tarango imiteerde zijn motoriek, vertraagde het spel waar mogelijk en
ging in de derde set over tot onderhands serveren. Muster reageerde
attent op de onverhoedse zet en benutte het punt. De overige plaagstoten
beantwoordde hij door geregeld naar zijn voorhoofd te wijzen en meewarig
het hoofd te schudden.
Hoogtepunt van Tarango's treitercampagne was de imitatie van Musters
traditionele gekreun zodra hij de bal retourneert. ,,Zijn gekreun werd
een echo in mijn hoofd'', zei Tarango. ,,Het werd me te veel. Hij kreunt
als hij een bal slaat, hij kreunt als ik een bal sla en hij kreunt als
de bal in de lucht is. Hij kreunt eigenlijk altijd.''
Veel hielp het allemaal niet. Tarango verloor met 7-5, 1-6, 6-2 en 6-1, maar was
 na afloop allerminst onder de indruk van
zijn nederlaag. Als een groot kampioen verliet hij de baan. Hij zwaaide
naar het publiek, deelde gretig handtekeningen uit en verdween na een
diepe buiging onder luid applaus in de catacomben. Na afloop verdedigde
Tarango zijn strategie. ,,Hij gunde mij geen kans en ik gunde hem geen
kans. Zo gaan dingen soms. Ik heb vandaag gestreden voor wat ik waard
was.''
Muster kon geen waardering opbrengen voor het gedrag van zijn opponent.
De als vijfde geplaatste Oostenrijker, zelf ook niet populair bij zijn
collega's, weigerde om Tarango na afloop de hand te drukken. Toen de
Amerikaan vervolgens met uitgestoken hand op zijn
bedwinger afkwam, keerde Muster hem de rug toe en maakte hij een
afwerend gebaar.
In zorgvuldige bewoordingen hekelde Muster na afloop zijn kwelgeest.
,,We kennen de geschiedenis van Jeff. Iedereen weet dat hij geen
gemakkelijke jongen is. Maar voor dergelijk gedrag bestaan geen excuses.
Wat hij vandaag deed heeft weinig met tennis te maken. Dat ik hem geen
hand gaf, was mijn beslissing en voor wie de wedstrijd heeft gezien geen
verrassing.'' Tarango op zijn beurt veegde de vloer aan met Muster nadat
hij de verplichte persconferentie opende met een uitdagende uitnodiging
aan het adres van de Oostenrijkse journalisten
(,,Go ahead. Let's hear Austria first''). ,,Waarschijnlijk is
zijn enorme ego aangetast. Als hij niet in het voetlicht staat, is hij
ontevreden.''
Tarango heeft de mimiek van een circusartiest en doet in veel opzichten
denken aan John McEnroe, de Amerikaan die naast een briljante techniek
over een grote mond beschikte. Tarango plooit na elke misser zijn
gezicht in een masker vol ongeloof. Met wijdse armgebaren bespeelt hij
vervolgens zowel tegenstander als publiek.
Twee jaar geleden zorgde hij voor grote opschudding door op Wimbledon
van de baan te lopen in zijn partij tegen de Duitser Alexander Mronz.
Psycho was het oneens met een beslissing van de umpire, de
Fransman Bruno Rebeuh die zich volgens Tarango bovendien schuldig maakte
aan corruptie. Na een hoogoplopende woordenwisseling weigerde hij verder
te spelen. In het tumult dat daarop volgde koos Tarango's Franse vrouw
de zijde van haar echtgenoot door Rebeuh een oplawaai te verkopen. Zijn
optreden kwam Tarango op een forse geldboete te staan en op een
eenjarige uitsluiting van het toernooi.
Sinds het incident in Londen gaat Tarango door het leven als bad
boy. Overal waar hij zijn gezicht laat zien, wordt hij achtervolgd
door zijn imago. ,,Mensen zeggen altijd dat Jeff gestoord is, dat Jeff
gemeen is. Dat ben ik niet. Ik ben juist rationeel, een intelligent
persoon die niet zonder reden aan de bel trekt'', sprak hij destijds
verontwaardigd op Wimbledon. Gisteren herhaalde hij die woorden. ,,Mijn
reputatie achtervolgt mij. Maar dat zal mij er niet van weerhouden om
hard te vechten en elke wedstrijd te winnen.''
Tarango wil de gebeurtenis in Londen liefst zo snel mogelijk vergeten.
Maar gisteren kon hij het niet nalaten om de naam van Rebeuh te laten
vallen toen hem gevraagd werd naar zijn verstandhouding met Muster. ,,Ik
heb niets tegen hem, maar vrienden zijn we niet. Ik ga niet met hem uit
eten. Wie weet is hij wel bevriend met Bruno Rebeuh.''
Voor het eerst in zijn achtjarige profloopbaan heeft Jan Siemerink de
derde ronde bereikt van de Open Franse kampioenschappen. De Nederlander
was gisteren te sterk voor de Spaanse qualifier Salvador Navarro,
6-1, 6-7 (1-7), 6-1 en 6-2. Morgen speelt Siemerink tegen de
Australieuml;r Mark Philippoussis.
Carlos Moya werd gisteren uitgeschakeld. De Spaanse nummer negen van de
plaatsingslijst, vier maanden geleden verliezend finalist bij de
Australian Open, moest zijn meerdere erkennen in landgenoot Albert
Portas, 6-4, 4-6, 7-5 en 6-3. Daarmee verdween de vierde geplaatste
speler uit het toernooi. Eerder werden Alberto Berasategui, Goran
Ivanisevic en Tim Henman al uitgeschakeld.
