FA Cup pijnstiller voor Middlesbrough
Door onze redacteur HANS KLIPPUS
ROTTERDAM, 13 MEI. Een club die voor het eerst in zijn 121-jarig
bestaan de finale van de Engelse FA Cup bereikt, moet zich in de zevende
hemel wanen. Maar bij Middlesbrough, zaterdag op Wembley de tegenstander
van Ruud Gullits Chelsea, ligt dat toch even anders. 'Boro' degradeerde
afgelopen weekeinde uit de hoogste klasse en zelfs een klinkende
overwinning in de prestigieuze Cup Final kan dat debacle niet
goedmaken.
Het was niet zo maar een degradatie. Want Middlesbrough vergaarde
weliswaar genoeg punten om in de Premier League te blijven, maar
eindigde toch op de fatale negentiende plaats. Dat kwam door de aftrek
van drie punten die de club kreeg voor het niet komen opdagen in de
uitwedstrijd tegen Blackburn Rovers op 21 december. Middlesbrough bleef
die dag thuis omdat manager Bryan Robson meende dat hij door de vele
blessures en ziekmeldingen geen representatief elftal kon opstellen.
Zonder die straf zou 'Boro' op een veilige gedeelde dertiende plaats
zijn geeuml;indigd. Daarom zei voorzitter Steve Gibson zondag dat zijn
ploeg niet op het veld was gedegradeerd, maar door toedoen van ,,grijze
mannen in grijze pakken achter gesloten deuren''. Naar verwachting zal
de jeugdige miljonair, die bijna een jaar jonger is dan manager Robson, na de be
kerfinale naar de rechter stappen om de
degradatie alsnog ongedaan te maken. Gibson zal de voorbereiding op de
finale niet willen verstoren, want het is toch al de vraag hoe de
spelers de klap van de degradatie zullen verwerken.
De voorzitter zal ook wel begrijpen dat hij niet veel kans maakt bij de
rechter. Middlesbrough heeft op 21 december gewoon een grote fout
begaan. Zelfs op het allerlaagste niveau van het voetbal, waar ook ter
wereld, hoor je als ploeg te verschijnen voor een wedstrijd, laat staan
in de top. Bij de commissie van beroep van de Premier League probeerde
Middlesbrough 'de grijze heren' in maart met cijfers te overtuigen. Van
de veertig contractspelers waren er slechts zeventien fit genoeg om te
spelen. Daarbij zaten drie keepers, vijf spelers zonder ervaring in het
eerste elftal en twee spelers die een jeugdcontract hadden. Met deze
opsomming groef de club zijn eigen graf, want hoe jong en onervaren ook,
er waren dus wel degelijk elf spelers voorhanden om tegen Blackburn
Rovers te voetballen.
Deze vreemde misstap zou trouwens geen probleem zijn geweest als er dit
seizoen naar behoren was gespeeld. Middlesbrough beschikt over een
miljoenenploeg. Robson, voormalig aanvoerder van het Engelse elftal, was
als speler altijd erg onder de indruk van Zuidamerikaanse tegenstanders.
Dus toen hij van voorzitter Gibson veel geld mocht
besteden, in twee jaar tijd dertig miljoen pond (90 miljoen gulden),
ging hij winkelen in Brazilieuml;. Hij kocht Branco, hij kocht Juninho
en daar kwam dit seizoen Emerson nog bij.
Ook Europa-Cupwinnaar Fabrizio Ravanelli werd naar het noordoosten van
Engeland gelokt. De grijze Italiaan, die 21 miljoen kostte, had nog
nooit van Middlesbrough gehoord, maar dat maakte hem
niet uit toen hij hoorde dat hij een weeksalaris van 120.000 gulden kon
verdienen. In januari werd er voor acht miljoen nog een landgenoot van
Ravanelli aangetrokken, Gianluca Festa. Robson zegt nog steeds geen
spijt van zijn keuzes te hebben. ,,Ze hebben het goed gedaan en zijn
razend populair bij de fans. Er zaten hier niet voor niets bij elke
thuiswedstrijd 30.000 toeschouwers op de tribune. En als er twijfels
over deze jongens zouden zijn, waarom staan de clubs dan in de rij om ze
van ons te kopen?''
Wel waren er gedurende het seizoen de nodige problemen
met de buitenlandse vedetten. Branco mocht in november al vertrekken,
Emerson mocht dat niet, maar deed het wel. Hij vluchtte naar
Brazilieuml; met zijn vrouw die in Engeland last van heimwee had. Hij
lonkte naar een contract bij Barcelona, maar keerde uiteindelijk met een
flinke boete aan de broek terug naar Middlesbrough. Veel supporters
geven hem door dat voorval de schuld van de degradatie. In het clubblad,
Fly me to the Moon, werd Emerson onlangs tot de meest
teleurstellende speler van het seizoen uitgeroepen.
Ook met Ravanelli ging het niet altijd goed. Hij riep vervelende dingen
over de club en reisde bij het geringste pijntje naar Italieuml;, tot
groot ongenoegen van zijn ploeggenoten. Ravanelli miste de wedstrijd
tegen Blackburn Rovers, maar was er in de laatste wedstrijd tegen Leeds
weer bij. Het 1-1 gelijkspel was niet genoeg voor het klassebehoud en
Middlesbrough kwam uiteindelijk twee punten tekort.
Ravanelli wist in die laatste belangrijke partij niet te scoren. Hij
staat op de topscorerslijst met 31 treffers gedeeld eerste met
Liverpool-spits Fowler, maar dat geeft een vertekend beeld omdat de
Engelsen competitie- en bekerdoelpunten bij elkaar optellen. En in het
bekervoetbal deed Middlesbrough het met het bereiken van twee finales
uitstekend. Vorige maand verloor de club de strijd om
de League Cup op Wembley van Leicester City. In de competitie komt
Ravanelli met zijn zestien doelpunten slechts op de vijfde plaats, ver
achter Shearer (25) en Wright (23). Maar het werkelijke probleem van
'Boro' lag in de verdediging. Van alle ploegen in de Premier League had
het met zestig tegendoelpunten de meest poreuze defensie.
Het was Juninho die zondag het laatste competitiedoelpunt voor
Middlesbrough maakte. Op de kleine Braziliaan heeft de club niets aan te
merken. Ondanks de degradatie wordt hij op handen gedragen. Volgens
Robson had Juninho in plaats van Zola van Chelsea tot speler van het
jaar gekozen moeten worden. Natuurlijk is de manager niet objectief in
zijn mening, maar collega Alex Ferguson van landskampioen Manchester
United deelt zijn mening. ,,Juninho is niet af te stoppen.''
Vooral op deze Juninho hebben de fans van Middlesbrough voor zaterdag
hun hoop gevestigd. En als de club de beker wint, schrijft 'Boro'
geschiedenis. Het is nog niet eerder voorgekomen dat een ploeg die
degradeert in hetzelfde seizoen op Wembley de beker wint. Het zou in
Middlesbrough de zorgen voor de toekomst voor even doen vergeten. Want
niemand kan zich voorstellen dat spelers als Ravanelli en Juninho straks
in de eerste divisie voetballen.
