


Reality-tv





REALITY-TV is de naam voor nieuwe, populaire televisieprogramma's waarin
mensen in de meest uiteenlopende spannende situaties in beeld worden
gebracht. Vaak gaat het om noodsituaties. Met name de politie en
hulpdiensten zoals brandweer en ambulance hebben steeds meer met dit
verschijnsel te maken. Ze zijn overigens erg ambivalent in hun
opstelling ten aanzien van dit fenomeen. Aan de ene kant verlenen zij
actieve medewerking om het belang van de eigen dienst onder aandacht van
het publiek te brengen, aan de andere kant is er ergernis wanneer
tv-ploegen de hulpverleners voor de voeten lopen of slachtoffers lastig
vallen.


Met name de benarde positie van mensen in crisissituaties kan wel enige
bescherming velen, getuige een hele reeks rechtszaken over reality-tv in
de laatste jaren. Het kabinet heeft nu een 'handreiking' opgesteld voor
politie en hulpdiensten. Deze doet echter onvoldoende recht aan de
legitieme belangen van de nieuwsvoorziening die in het geding zijn. De
moeilijkheid is dat, zoals de columnist Lex Dura eens opmerkte, het
televisiejournaal de oudste vorm van reality-tv is. Het belang van deze
vorm van elektronische nieuwsvoorziening kan moeilijk over
eacute;&eacute;n kam worden geschoren met tv-pulp over leed op de
snelweg. Maar dat gebeurt wel in de concept-handreiking die minister
Dijkstal (Binnenlandse Zaken) heeft opgesteld.

Legitieme nieuwsberichtgeving dreigt te worden buitengesloten door een
kordon van officieuml;le voorlichters dat de minister om
nieuwsgebeurtenissen wil leggen. Het is niet aan overheidsdiensten een
afweging te maken tussen het belang van de persvrijheid en het belang
van de privacy van de burgers, waarschuwt Dijkstal met reden, maar hij
houdt zichzelf niet aan deze regel. De rechterlijke beslissingen laten
zien dat deze afweging ook niet altijd eenvoudig ligt.

DE HANDREIKING  - het woord alleen al - gaat geheel voorbij aan het gevaar dat
overheidsdiensten de gerede vragen die hun optreden kunnen oproepen
onder het mom van privacybescherming afdekken. Politiemaatregelen dienen
de berichtgeving niet verder te beperken dan strikt noodzakelijk is voor
de ordehandhaving ter plaatse.










