


Tussenpaus Borst





IN ZIJN BEGINDAGEN als leider van de nieuwe politieke partij D'66
verklaarde Hans van Mierlo dat - indien daartoe met het pistool op de
borst gedwongen - hij zou kiezen voor samenwerking met de Partij van de
Arbeid. Dat was 1967. Dertig jaar later verloopt de partnerkeuze bij D66
minder verkrampt. Afgelopen zaterdag zei de nieuwe leider van de partij,
Els Borst, tijdens haar eerste optreden in die hoedanigheid, dat zij in
een nieuw kabinet de voorkeur geeft aan PvdA-leider Kok als premier
boven VVD-aanvoerder Bolkestein. Echt verwonderlijk is die keuze
natuurlijk niet. 'Paars', de door D66 zo gewenste coalitie, gedijt onder
leiding van Kok, dus waarom daarin verandering aanbrengen?


Of de keuze voor Kok strategisch van belang is voor D66, is een andere
zaak. Een voortzetting van het premierschap van Kok vereist dat de PvdA
bij de verkiezingen van volgend jaar als grootste partij uit de bus zal
moeten komen. De in de opiniepeilingen voorspelde nek-aan-nekrace tussen
Kok en Bolkestein zal vooral ten koste kunnen gaan van D66. Want als het
gaat om de vraag wie er minister-president moet worden, is een stem op
D66 strikt genomen een weggegooide stem. Hoe gaat Borst straks uitleggen
dat een stem op D66 ook een garantie is voor een tweede kabinet-Kok?

BORST HEEFT OVERIGENS nog meer uit te leggen, want over haar eigen
politieke toekomst liet zij zich het afgelopen weekeinde eveneens uit.
Na de verkiezingen zou zij graag haar ministerschap op Volksgezondheid
prolongeren. Het gevolg hiervan is dat het politiek leiderschap van de
partij door een ander zal moeten worden overgenomen, zo voegde Borst
hieraan toe. Als het aan haar ligt is dat de nieuwe fractievoorzitter
van de Democraten.

Dit betekent dat Borst dus alleen voor de verkiezingen en de daarop
volgende kabinetsformatie als politiek leider van D66 optreedt. Zij
manifesteert zich hierdoor wel heel erg als een politiek leider ad
interim. Wie de echte leider van D66 wordt, moeten de kiezers intussen
maar afwachten. De eerlijkheid van Borst is te prijzen, maar zij schept
hiermee veel onduidelijkheid. Elke paus is een tussenpaus, zei Borst
afgelopen zaterdag. Daarin heeft zij vanzelfsprekend gelijk. Het komt
echter zelden voor dat pausen zichzelf als tussenpaus beschouwen. Zeker
in het geval van verkiezingen kunnen kiezers dan beter voor de echte
paus kiezen.










