PSV'er Zenden maakt tegenstanders hoorndol
Door onze redacteur GUUS VAN HOLLAND 
EINDHOVEN, 9 OKT. Vaak kent het
enthousiasme van Boudewijn Zenden geen grenzen. Dan loopt hij over,
zoals men wel zegt, van enthousiasme. Maar altijd is het een genot om
naar de 20-jarige PSV'er te kijken. Hoe hij als opgejaagd door de duivel
met de bal aan de linkervoet langs de lijn rent, hoe hij springt en
duikt, hoe hij op onverklaarbare wijze kansen mist en hoe hij scoort.
Een aanvaller als Zenden wacht nooit vergeefs op applaus.
Zoals gisteravond, toen de kleine Maastrichtenaar het toonbeeld was van
onblusbare strijdlust. En een dergelijke kwalificatie wil wat zeggen na
een wedstrijd waarin het hele elftal van PSV zich van zijn beste kant
liet zien en daarom met 2-0 van FC Twente won. De afwezigheid van de
speerpunten Nilis, Degryse (interland met Belgieuml;) en Eykelkamp, van
Vink, Faber en Gudjohnsen (allen blessures) was voor trainer Advocaat
een reden alarmerende woorden te spreken aan de vooravond van het duel
met het degelijke FC Twente. Maar met de jongelingen Zenden en Van der
Doelen als gedreven invallers, de gelouterde Numan en Cocu als aanjagers
en de opvallend sterke Braziliaan Vampeta als aangever van menig
subtiele pass toonde PSV aan dat het ook in beschadigde gedaante over
een sterke ploeg kan beschikken.
De meeste aandacht trok Zenden, slingerend om zijn tegenstanders,
schietend uit alle standen, springend als een speelse kat en koppend
alsof niemand groter was dan de kleine Limburger. Trainer Advocaat
geniet in stilte wanneer hij Zenden aan het werk ziet. Confronteer de
Hagenaar met het spel van Zenden en zijn hart gaat open. Zo goed als
Zenden voetbalde Advocaat vroeger nooit, zo snel was hij evenmin, maar
zo verbeten strijdend voor elke bal die in de nabijheid komt speelde hij
ook altijd. Zenden is een jongen naar zijn hart.
Dat was de PSV'er al toen hij onder leiding van Advocaat in het
Nederlands elftal tot 18 jaar speelde. Zenden vormde daarin een
beweeglijke 'voorhoede' met de Ajacieden Wooter en Musampa en de
Twente-speler Bruggink - een viertal om te onthouden. Het is Zenden aan
te zien dat hij op jonge leeftijd een getalenteerde judoka was - niet
door zijn werptechnieken, maar door zijn lenigheid en afwezigheid van
faalangst. Het is hem ook aan te zien dat hij een zoon is van zijn vader
Pierre Zenden, judo-commentator voor de tv en een prominent
sportschoolhouder in Maastricht: hij is net zo klein als zijn vader en
net zo fanatiek. Maar de blonde haren heeft hij van zijn moeder.
De linksbuiten vormde gisteren een voortdurend gevaar voor de
verdedigers van FC Twente, waarin Zendens directe tegenstander Oude
Kamphuis horendol moet zijn geworden van de wervelende acties van de
PSV'er. Maar niet alleen deze back was soms het spoor bijster.
Voortdurend moesten Hoogma, Karnebeek, McKinnon en Van Halst unfaire
middelen aanwenden om de snelle aanvallen van PSV te keren. Dat betekent
niet dat Twente een zwakke tegenstander was. Integendeel, vooral in het
eerste halfuur bleek de ploeg van Herr Meyer, zoals de trainer
uit de voormalige DDR respectvol wordt aangesproken, een hecht en
talentvol gezelschap te vormen. De geschorste Bosvelt werd gemist. Maar
met Ten Caat, Van Halst en Bruggink waren nog voldoende spelers aanwezig
om PSV angst in te boezemen.
Het was gisteravond een wedstrijd waarin beide ploegen veel
mogelijkheden kregen om te scoren. Zo'n tien minuten voor de pauze kreeg
het duel een onbevredigende wending. Hoogma legde Numan op de rand van
het strafschopgebied neer en incasseerde een gele kaart van
scheidsrechter Luinge. Omdat de Twente-verdediger al eerder was bestraft
nadat hij Zenden onreglementair had afgestopt, moest hij het veld
verlaten. Met een numerieke minderheid wist Twente niets anders te doen
dan zich te beperken tot verdedigen en gokken op een opportunistische
uitval.
PSV rook de winst, maar wist dat het zonder Nilis en Eykelkamp moeilijk
scoren is. Daarom werd het toch al zeer hoge tempo verhoogd in de hoop
dat Twente alsnog zou bezwijken. Na een fraaie omhaal van Numan die op
de lat belandde, trof Cocu tien minuten na de rust dan doel. Vampeta had
weer eens Petrovic met de bal aan de haal gestuurd en uit diens voorzet
tikte Cocu enigszins gelukkig de bal in het doel. Marcelo en Zenden
probeerden de voorsprong te vergroten, maar zij vonden de spectaculair
keepende Boschker op hun weg.
Met Ter Avest voor Ten Hag en Vennegoor of Hesselink (zo heet deze
17-jarige jongen echt) voor Bosman ondernam Twente nog een poging de
stand gelijk te trekken. Tien minuten voor tijd had een fraai schot van
Bruggink een beter lot verdiend, maar doelman Waterreus redde stijlvol.
Trainer Meyer joeg zijn mannen naar voren en PSV, moe en moedeloos van
de vele gemiste kansen, leek in te storten.
Maar daar was dan Boudewijn Zenden. Vampeta verzond weer eens een fraaie
dieptepass. Door het effect smoorde de bal in het gras en was de in
wanhoop uitgelopen doelman Boschker te laat om Zenden te kunnen hinderen
in diens jacht naar het doel. Met een snelle beweging van zijn
linkervoet omzeilde deze de keeper en schoot hij de bal in het doel. Wie
zo snel is als Zenden komt zelden te laat.
