Lichaam laat Krajicek weer in de steek
Door onze redacteur REMMELT OTTEN 
HAARLEM, 21 SEPT. Richard Krajicek
zakte diep door zijn knieeuml;n om het breekpunt te maken. De prachtige
dropvolley viel dood achter het net, maar de pijn schoot in zijn knie.
Dezelfde pijn als bij het tennistoernooi van Rotterdam in februari vorig
jaar. De pijn die hem in 1994 vijf maanden langs de kant hield. ,,Ik
maakte het breekpunt, maar ik kon niet blij zijn'', zei Krajicek na
afloop.
Vechtend tegen de teleurstelling en de angst bleef Krajicek nog acht
games op de baan staan. Hij won de derde set, hij kon nog serveren en
retourneren. Maar iedere stap bleek er een te veel. ,,Stoppen'', zei hij
tegen bondscoach Stanley Franker toen hij in de vierde set met 4-1
achter stond.
Door de opgave van Krajicek staat het Nederlandse Davis-Cupteam na de
eerste dag met 1-1 gelijk tegen Nieuw Zeeland. Jan Siemerink had eerder
op de dag in vijf sets gewonnen van Brett Steven. Vandaag is het
dubbelspel, morgen volgen twee enkelspelen. Het is hoogst
onwaarschijnlijk dat Krajicek nog speelt. De winnaar van het duel speelt
volgend jaar in de wereldgroep met de beste zestien landen.
De eerste wedstrijd van Krajicek als Wimbledon-kampioen in eigen land
werd een drama, een nederlaag tegen Alistair Hunt, de nummer 294 van de
wereld. Hij verloor de eerste set in de tie-break, maar kreeg daarna
greep op zijn tegenstander. Hij won de tweede set met 6-3 en brak in de
derde set naar 4-3. Pas tijdens de rustpauze bij 5-4,
toen Krajicek de toegestane drie minuten blessurebehandeling nam, werd
duidelijk dat zijn lichaam hem voor de zoveelste maal in zijn loopbaan
in de steek had gelaten. ,,Ik zette af en opeens voelde ik het'',
vertelde Krajicek een uur na zijn aftocht op de persconferentie.
,,Ik ken mijn lichaam inmiddels zo goed, dat ik meteen wist wat het
betekende. Mijn knie blokkeerde. Er komt zoveel spanning op je knie te
staan dat de pees onder de knieschijf, de patela-pees, een klap krijgt.
Het doet heel veel pijn. Je kan niet meer op je been kan staan. Het was
een vergelijkbare blessure als in Rotterdam, alleen een minder erge
vorm. Toen duurde het een half uur voor ik mijn knie kon buigen. Nu kon
ik na de eerste dertig seconden weer op mijn been staan. Maar ik kon
niet meer afzetten, ik kon niets doen. Met een break
achter in de vierde set had het geen zin meer om door te gaan. Ik was
kansloos.''
Krajicek heeft een lange geschiedenis van blessures. Zijn 1.96 meter
lange lijf is kwetsbaar. De hoge belasting van wedstrijdspanning en
toptennis vraagt veel van zijn pezen en gewrichten. De eerste keer dat
hij de halve finale haalde van een grand-slamtoernooi, in 1992 in
Australieuml;, kon hij niet spelen omdat zijn schouder overbelast was.
Eind 1993 besloot hij niet meer te tennissen tot zijn overbelaste
kniepezen hersteld waren. Dat kostte hem vijf maanden.
Zijn knieeuml;n speelden vorig jaar weer op in Rotterdam, toen hij zich
verstapte tijdens het winnende punt in de finale tegen Paul Haarhuis.
Hij schreeuwde het uit en zakte met zijn handen voor zijn ogen in een
stoel langs de baan. De 'napijn' duurde destijds
twaalf dagen. Dezelfde kwaal keerde drie maanden later terug, op gravel
in Hamburg. Dit jaar kreeg hij in januari blessures in Australieuml;,
eerst zijn arm en elleboog en op de Australian Open schoot het in zijn
rug tijdens een wedstrijd in de derde ronde. Hij moest opgeven.
Misschien was het wel de angst voor blessures die hem parten speelde,
vertelde hij destijds in Australieuml;. Misschien is hij opgezadeld met
een kwetsbaar lijf door incomplete training in zijn juniorentijd - veel
techniek, niet genoeg conditie. Ook dit keer had hij geen sluitende
verklaring. Misschien had hij eerst te weinig en daarna te hard
getraind. Sinds zijn nederlaag tegen Edberg op de US Open had hij drie
weken niets gedaan - beetje vakantie in New York en thuis in Monaco en een exame
n voor zijn golfvaardigheidsbewijs in
Nederland. Pas afgelopen weekeinde had hij het racket weer ter hand
genomen.
Krajicek was diep teleurgesteld. ,,Als ik mijn wedstrijd had gewonnen en
vervolgens niet meer zou kunnen spelen, had ik tenminste genoeg gedaan
voor het Nederlandse team om de wedstrijd te winnen. Bij een 2-0
voorsprong moet je nog eacute;&eacute;n van de drie wedstrijden winnen,
dat lukt wel. Nu moeten we nog twee van de drie wedstrijden winnen.''
Nederland dankt het aan Jan Siemerink dat het team nog een kans maakt in
het promotie-degradatieduel. Nederland verloor in januari in de eerste
ronde van het Davis-Cuptoernooi met 3-2 van India en moet Nieuw Zeeland
verslaan om volgend jaar weer in de wereldgroep te spelen. Siemerink
revancheerde zich gisteren voor zijn nederlagen in India tegen Bhupathi
en Paes. Hij versloeg de Nieuw-Zeelandse kopman Steven in
drieeuml;neenhalf uur met met 6-7 (4-7), 7-6 (7-2), 6-3, 3-6 en 6-2.
Siemerink speelt vandaag waarschijnlijk het dubbelspel met Sjeng
Schalken, die zijn debuut maakt. Paul Haarhuis (huwelijksreis) en Jacco
Eltingh (toernooi in China) hebben afgezegd. Siemerink en Schalken
hebben nog nooit eerder samen gespeeld. Maar ze hadden de afgelopen week
wel samen geoefend. Er was door bondscoach Franker rekening gehouden met
de mogelijkheid dat Krajicek zaterdag te stijf zou zijn om te spelen.
