

Bob op wielen geeft Geurts zelfvertrouwen






Door onze redacteur MARK HOOGSTAD


PAPENDAL, 30 JULI. Zijn vakantie heeft hij onlangs afgezegd. Nederlands
beste bobsleeeuml;r geeft deze zomer de voorkeur aan een verblijf in
eigen land. Wat in zijn geval neerkomt op de atletiekbaan in Papendal en
het krachthonk van zijn sportschool in Nieuwegein. Rob Geurts kan en wil
niet stil zitten. ,,Eigenlijk wordt het alleen maar erger na al die
jaren.''


Noem hem een dwaas of een maniak en Rob Geurts haalt de schouders op. De
stuurman van de Holland-1 is al zo vaak voor gek versleten dat het geen
indruk meer op hem maakt. Maar weinig mensen die zijn liefde voor de
razendsnelle winterdiscipline kunnen vatten. Met die gereserveerde
houding heeft Geurts zich lang geleden al verzoend. ,,Zolang mijn
sponsors en NOC*NSF mij serieus nemen, ben ik een tevreden man.''

Achtendertig is hij inmiddels, maar in bezetenheid is de
sportschoolhouder de rest van Nederland ver vooruit. Hij onderhoudt de
contacten met zijn geldschieters, trekt dagelijks aan de gewichten en
werkt daarnaast aan zijn conditie. Zomer of winter, een dag zonder
bobsleeeuml;n is een dag niet geleefd. Het is de vraag of hij ooit
zonder kan. ,,Voorlopig is dat niet aan de orde. Pas na de winter buig
ik me over mijn toekomst.''

De zon schijnt uitbundig op de atletiekbaan van het nationaal
sportcentrum Papendal. Temidden van de atleten van trainer Henk
Kraaijenhof, bezig met de laatste voorbereidingen op de WK die vrijdag
in Athene beginnen, maakt Geurts zich samen met starter-remmer Marcel
Welten op voor een zoveelste krachtsexplosie achter de bobslee.

De stuurman bereidt zich voor op wat zijn laatste kunstje moet worden:
deelname aan de Olympische Winterspelen, begin volgend jaar in Nagano.
Over tien weken begint het seizoen van de bobsleeers en de Holland-1 kan niet wa
chten tot dat moment is aangebroken.
Geurts en Welten hebben hun zinnen gezet op de maand november. Dan staan
de eerste internationale wedstrijden op het programma. Welten: ,,Hoe
eerder wij ons kwalificeren, hoe meer tijd we hebben in de aanloop naar
Nagano. We willen meteen knallen.''

In overleg met de bobsleebond heeft NOC*NSF bepaald
dat een plaats bij de beste twaalf op het WK of in het eindklassement
van de strijd om de World Cup volstaat voor een startbewijs in Japan.
Geurts zegt geen weet te hebben van de kwalificatie-eis. ,,In het
verleden heb ik me daar veel te druk over gemaakt. Die energie wil ik
deze keer beter gebruiken. We komen er hoe dan ook. Omdat ik weet
waartoe wij in staat zijn.''

Het optimisme van de bobslee-piloot staat in schril contrast met de
resultaten die hij en Welten afgelopen winter behaalden. Bij wedstrijden
uit het World-Cupcircuit eindigde het tweetal steevast in de
achterhoede. Volgens Geurts viel het seizoen grotendeels in het water
nadat Welten al bij de tweede wedstrijd van het seizoen door zijn enkel
ging en beide enkelbanden scheurde. ,,Die blessure heeft ons het hele
seizoen achtervolgd. De achttiende plaats bij het WK in St. Moritz was
daarom heel behoorlijk.''

Het wapen waarmee Geurts zijn droom ditmaal denkt te verwezenlijken
bevindt zich onder de bobslee: zestien wieltjes op dezelfde hoogte van
de ijzers waarmee Geurts en Welten 's winters door de ijskanalen suizen.
Het idee van de skeeler-wielen deed Geurts op toen hij begin dit jaar
vernam dat Amsterdamse politie-agenten zich voortbewegen op
inline-schaatsen. ,,Wat de politie kan, kan ik ook. Ik
heb meteen met de fabrikant gebeld en een afspraak gemaakt.''

Met de montage van de wielen namen Geurts en Welten afscheid van de
winkelwagens gevuld met gewichten, waar beiden tot voor kort achteraan
holden in de zomer. Grootste voordeel van de nieuwe vondst waarmee zij
nu over het tartan razen, schuilt volgens Geurts in de tijdwinst. Het
bobseizoen is anno 1997 vervroegd naar begin juli. ,,Tot vorig jaar
konden we pas in oktober, november die slee wegduwen
en werken aan een explosieve start.'' De resultaten met de bob op wielen
zijn tot dusver bemoedigend, vindt Geurts. ,,Ik ben nog nooit zo
opgewonden geweest over onze vorderingen. Het kan niet anders of dit
moet zich in de winter gaan uitbetalen.''

Twaalf jaar joeg Geurts op een olympisch startbewijs. Twee keer mislukte
zijn missie en moest hij de Winterspelen in Calgary ('88) en Albertville
('92) aan zich voorbij laten gaan. Op 34-jarige leeftijd, in januari 1994, slaag
de hij in zijn opzet en maakte hij nog geen
maand later samen met oud-tienkamper Robert de Wit zijn olympisch debuut
in Lillehammer. Hoe fraai hij die ervaring ook vond, bevredigend was het
optreden in Noorwegen niet. Na vier ritten door het ijskanaal van
Hunderfossen moest de routinier genoegen nemen met de 23ste plaats.

De vierde en afsluitende run was meteen zijn laatste. Na
Lillehammer beeuml;indigde Geurts zijn sportieve
loopbaan. Om na een paar maanden weer terug te komen op dat besluit. In
Welten (28), een voormalig American football-speler en begenadigd
sprinter op de 100 meter, vond hij een nieuwe metgezel die dit seizoen
de atletiek naar het tweede plan heeft verwezen. ,,Om me helemaal te
concentreren op het sleeeuml;n.''

Geurts en Welten worden deze zomer bijgestaan door Henk Kraaijenhof, de
atletiektrainer met eigenzinninge opvattingen. De samenwerking is nog
geen drie weken oud, maar nu al spreken Geurts en
Welten van een doorslaand succes. ,,Henk heeft oog voor details. Hij
maakt mensen sneller. Voorheen deden we altijd maar wat. We verloren
altijd kostbare tijd met de start. In het vervolg van de race konden we
dat niet meer goed maken.''

De eerste contacten dateren van twee jaar terug. In zijn speurtocht naar
snelheid en perfectie in de eerste meters deed Geurts een beroep op
,,het begrip Kraaijenhof''. De coach stemde toe en kwam al meteen op de
eerste werkdag tot een schokkende constatering. Geurts: ,,Henk zag mij
lopen en zei maar eacute;&eacute;n ding: 'verschrikkelijk!' Hij stuurde
me naar Canada waar ze mijn benen recht hebben gezet. In zijn ogen was
ik een twee of een drie, nu ben ik een kleine zeven.''

Een andere noviteit is de rentree van Robert de Wit, de oud-starter die
werd toegevoegd aan het team. Na de Spelen in Lillehammer zette hij net
als Geurts een punt achter zijn carriegrave;re. Een paar maanden
geleden liet hij zich verleiden tot een terugkeer. De comeback van De
Wit betekent geen motie van wantrouwen aan het adres van Welten, beweert
laatstgenoemde. ,,Ik leer van hem, hij leert van mij. Dat kan nooit
kwaad.''









