Timide reus ongewild kopman
Door onze redacteur JAAP BLOEMBERGEN 
VILLENEUVE, 16 JULI. Op de
persconferentie was hij vorige week nog het jongere broertje van Tony
Rominger. Hij keek vriendelijk om zich heen, zoals het een knecht
betaamt. Zes dagen na de rustdag in Gap is de knecht ongewild kopman
geworden. Door de fysieke aftakeling van Rominger wordt Abraham Olano
(26) bij Mapei als de grootste rivaal van Bjarne Riis naar voren
geschoven. ,,Ik blijf in zijn buurt, maar ben niet van plan me kapot te
rijden voor een paar seconden.''
De wereldkampioen rijdt een degelijke, maar tamelijk onopvallende Tour
de France. Hij mist de gele trui van Riis, de uitstraling van Miguel
Indurain en de grote mond van Jevgeni Berzin. Olano is een bescheiden
coureur uit de omgeving van San Sebastian. De reus van Altzo
wordt hij ook wel genoemd, naar een titaan uit zijn geboortestreek. Met
1 meter en 82 centimeter behoort hij tot de grote jongens in het
peloton. Zijn gewicht is de laatste jaren drastisch afgenomen. Als
beginnend coureur woog Olano nog meer dan tachtig kilo en stond hij
bekend als sprinter. Deze week bleef de weegschaal steken op zeventig
kilo. ,,Ik keek naar de toppers en zag dat die allemaal lichter waren.
 Toen ben ik extra gaan zweten'', zegt hij in het Belgische dagblad
Het Nieuwsblad. Olano rijdt de komende dagen voor eigen publiek.
In de Pyreneeeuml;n worden tienduizenden Baskische supporters verwacht.
Zij zullen hun eigen held zonder schroom naar voren duwen. In de schaduw
van de grote Indurain hoopt Olano het thuisvoordeel te kunnen uitbuiten.
Hij heeft een kleine minuut achterstand op Riis. In de lange tijdrit bij
Bordeaux wordt Olano door insiders in staat geacht het onderlinge
verschil ongedaan te maken. Maar dan mag hij de komende dagen in de
Pyreneeeuml;n geen kostbare tijd verliezen.
Olano wordt ten onrechte vergeleken met zijn landgenoot Indurain, die
een mooiere kop, een mooiere stijl en een mooiere erelijst heeft. Van
veraf vertonen de twee coureurs enige gelijkenis. Van dichtbij blijkt
Olano flaporen te hebben. Zijn gezicht is veel opener dan dat van
Indurain, die zich ook veel minder spraakzaam toont. Olano rijdt in
Italiaanse dienst, Indurain is de kopman van het Spaanse Banesto. De
eendrachtige samenwerking van het Spaanse duo bij de afgelopen
wereldkampioenschappen wekte bewondering bij de wielerliefhebbers. In
Colombia won Indurain de individuele tijdrit en gaf hij Olano de ruimte
om de rit naar zijn hand te zetten. Met een lekke band ging de outsider
als eerste over de streep. ,,Iedereen denkt dat ik zonder Miguel niet
zou hebben gewonnen, maar ik reed in mijn eentje wel de snelste
tussenronde. Natuurlijk ben ik hem wel erg dankbaar. Als de kans zich
voordoet, zal ik hem proberen te helpen.'' De wereldtitel in 1995 was
des te opmerkelijker wegens zijn late aankomst in Colombia. Olano had de
Ronde van Spanje nog in de benen, toen hij zich op het
wereldkampioenschap ging voorbereiden. In de Vuelta won hij drie
tijdritten. In Colombia bleek hij weinig last te hebben van het enorme
hoogteverschil. Bijna alle wetenschappers hadden een terugval voorspeld,
maar de ijle lucht ging aan Olano voorbij. De wereldkampioen zweert bij
de medische begeleiding van Michele Ferrari, die de meeste coureurs van
Mapei onder zijn hoede heeft. Alle geruchten over de Italiaanse
wonderdokter - preparen is het toverwoord - zijn niet aan de Spaanse
allrounder besteed. Hij is een trainingsdier en acht zich bij Ferrari
aan het goede adres. ,,Ik heb geen reden om niet in deze man te geloven.
We voelen elkaar blindelings aan.''
De wereldtitel heeft Olano's priveacute;leven drastisch veranderd. Van
een tamelijk anonieme coureur werd hij van de ene op de andere dag een
volksheld. Bij terugkeer uit Bogota wachtte hem vorig najaar een
geweldig ontvangst. De meeste wielerfans stonden vergeefs te wachten op
het vliegveld van Bilbao en wisten niet dat hun held naar Pamplona werd
gevlogen. De wraak was zoet. Olano werd gedurende twee maanden van hot
naar haar gestuurd. ,,Ik heb 65 feesten meegemaakt. Ik voelde me net een
kozak'', zegt de man die normaal gesproken als een kluizenaar door het
leven gaat.
Afgelopen winter heeft Olano de overtollige kilo's binnen een paar weken
van zich afgetraind. Dit voorjaar deed hij voor het eerst van zich
spreken in de Ronde van Romandieuml;, waar hij vooral in de tijdrit
aantoonde dat een groot wielertalent best een paar maanden rustig aan
kan doen. In de Ronde van Italieuml; behoorde hij tot de favorieten
voor de eindzege. In het hooggebergte kwam hij echter nog tekort tegen
de Rus Pavel Tonkov. Hij eindigde uiteindelijk als derde in Milaan.
Volgens zijn ploegleider Juan Fernandez heeft Olano de mogelijkheden om
de komende jaren uit te groeien tot een groot ronderenner. Dit jaar is
een leerjaar. Mede gezien zijn zware programma lijkt het uitgesloten dat
hij over vijf dagen zijn eerste gele trui krijgt omgehangen. ,,Rominger
is mijn vriend en mijn grote voorbeeld. We werken samen aan het hoogst
haalbare. Als eacute;&eacute;n van ons op het podium staat, mogen we
tevreden zijn.''
