Bitter afscheid van Wimbledon voor Edberg
Door onze redacteur MARK HOOGSTAD
LONDEN, 28 JUNI. Hangende schouders,
gebogen hoofd, mismoedige oogopslag. Geen duidelijker taal dan
lichaamstaal. Wie Stefan Edberg gisteren over de baan zag bewegen, wist
dat het einde in zicht was. Wat de Zweedse tennisveteraan ook ondernam,
zijn ondergang was onafwendbaar.
Stefan Edberg wilde na veertien jaar op glorieuze wijze afscheid nemen
van Wimbledon, maar strandde al in de tweede ronde. Onder een loodgrijs
wolkendek kende landgenoot Mikael Tillstrom in de vroege avonduren geen
mededogen met de afzwaaiende routinier. Na ruim drieeuml;neenhalf uur
klonk het onvermijdelijke Game, set and match, Mister
Tillstrom: 4-6, 6-4, 7-6 (7-5) en 6-4.
Wat volgde was een tafereel dat nog lang zal voortleven in de gedachten
van vele trouwe Wimbledon-volgers. Tergend langzaam pakte Edberg zijn
tas in, daarbij zichtbaar zijn tranen verbijtend. Afwezig staarde hij in
het niets om vervolgens onder luid applaus even voor negenen met
slepende benen de baan te verlaten. In the twilight of the day, in
the twilight of a career, zoals de BBC-commentator zich in een
poeuml;tische oprisping liet ontvallen.
Gevoel voor dramatiek is de stoiuml;cijnse Zweed vreemd. Maar de wijze
waarop hij 'court one' achter zich liet, was veelzeggend. Een wrange
glimlach sierde zijn gezicht. De staande ovatie deed hem zichtbaar goed.
Het verzachtte de pijn van het verlies.
Door zijn uitschakeling kwam Edberg niet toe aan zijn vijftigste zege op
Wimbledon. Bovendien zou een overwinning op Tillstrom zijn honderdste op
gras betekenen, zo becijferden de statistici gisteren aan de vooravond
van de Zweeds-Zweedse ontmoeting. Tot cijfermatige mijlpalen kwam het
niet, want Edberg slaagde er niet in aan de hooggespannen verwachtingen
te voldoen.
Voorafgaand aan het toernooi stonden de Engelse media uitvoerig stil bij
het naderende afscheid van de dertigjarige uit Vauml;stervik. Niet als
een tennisser op zijn retour, welnee, volgens de media behoorde Edberg
in zijn laatste optreden op de Londense grasbanen tot het contingent van
gevaarlijke outsiders.
Zeker nadat Edberg bijna twee weken geleden de finale bereikte op
Queen's, het traditionele voorbereidingstoernooi op Wimbledon. In de
eindstrijd verloor hij van zijn oude rivaal Boris Becker, de Duitser met
wie hij op Wimbledon menig duel uitvocht. De verloren eindstrijd leverde
Edberg op Wimbledon een twaalfde stek op de plaatsingslijst op.
Veertien keer nam Edberg deel aan The Championships, veertien
keer oogstte hij lof en bewondering. Zijn naam was de afgelopen jaren
onlosmakelijk verbonden met het grootste toernooi ter wereld. Voor de
meeste leden van de All England Club gold gentleman Edberg als
deacute; ambassadeur van het evenement. Bovendien woont de Zweed tot
genoegen van de Britten al jaren in Londen.
Berusting maakte zich na afloop meester van de tweevoudig
Wimbledon-kampioen. ,,Het is bitter, maar eens houdt het op'', zei
Edberg. ,,Het is niet het einde van de wereld. Ik heb gedaan wat ik kon
en dat was vandaag niet goed genoeg.''
Dat was het understatement van de avond. Edberg grossierde gisteren in
opzichtige blunders. Tegen beter weten in stoof hij geregeld naar het
net, geforceerd op zoek naar de ommekeer in de partij. In negen van de
tien gevallen volgde de deceptie en de lome tred terug naar de baseline.
Edbergs optreden riep bij tijd en wijle medelijden op. Want de man die
ooit omschreven werd als de grootmeester van het serve-volleyspel was
geen schim meer van de maestro van weleer. Volleren en retourneren leek
hij op zijn 'oude dag' plotseling te hebben verleerd.
Of was het de verdienste van zijn tegenstander? Tillstrom is geen
hoogvlieger. Niet voor niets weet de vederlichte Zweed liefst 57 man
voor zich op de wereldranglijst. Op goede dagen kan Tillstrom echter
iedere tennisser tot wanhoop drijven met zijn ontembare vechtlust. Op
zulke momenten passeert hij zijn opponenten alsof zij er niet staan en
blijkt zijn opslag ineens een geducht wapen. Richard Krajicek ondervond
de verborgen krachten van de 24-jarige Zweed twee jaar geleden in de
derde ronde op het gravel van Roland Garros.
Het laatste punt was zeker niet de verdienste van Tillstrom. Edbergs
laatste klap op Wimbledon belandde in het net. Een afscheid in stijl was
hem blijkbaar niet gegeven. Zijn bedwinger nam het later voor Edberg op.
,,Stefan was vroeger mijn grote idool op Wimbledon'', sprak de debutant
in Londen.
