

Overwinning Henman bedwelmt Engelse tennisfans






Door onze redacteur MARK HOOGSTAD


LONDEN, 26 JUNI. Wie durft te beweren
dat tennis in Groot-Brittannieuml; op sterven na dood is? Wie durft te
beweren dat het Verenigd Koninkrijk bij gebrek aan topspelers geen
waardig gastheer is van 's werelds grootste en belangrijkste
tennistoernooi? De duizenden toeschouwers op het centre court leken het
gisteren aan iedere voorbijganger te vragen, bedwelmd als ze waren door
de overwinning van hun Tim Henman op de winnaar van Roland Garros,
Jevgeni Kafelnikov.


Voetballers die na jaren van ogenschijnlijke stilstand ineens presteren.
En dat in eigen land. Tennissers van wie velen al niets meer
verwachtten, blijken plotseling tot opvallende prestaties in staat. En
dat in eigen land. Voor de Britse sportliefhebber ging de hemel gisteren
opnieuw een stukje verder open.

Tennis, of beter: toptennis, leeft in Groot-Brittannieuml;. Wie daar
niet van wil weten, kan de komende dagen het complex van de All England
Club maar beter mijden. Een natie met liefst zeven spelers in de tweede
ronde mag door de buitenwacht niet langer als een tweederangs
tennisnatie worden versleten.

De nieuwe volksheld heet sinds gisteren Tim Henman, een 21-jarige
advocatenzoon uit Oxford met de uitstraling van een ideale schoonzoon.
In een enerverende wedstrijd zette hij de Rus Yevgeni Kafelnikov, ruim
twee weken geleden winnaar van het grand-slamtoernooi in Parijs, in vijf
sets opzij: 7-6 (8-6), 6-3, 6-7 (2-7), 4-6 en 7-5. Na Andre Agassi,
Michael Chang, Jim Courier en Arnaud Boetsch, verdween daarmee in de
eerste ronde de vijfde geplaatste speler uit het toernooi.

Henman sloeg gisteren op het centre court in drieeuml;neenhalf uur 21
aces. Daarmee deed hij zijn pas verworven bijnaam - Hitman - alle
eer aan. Belangrijker was dat Henman met zijn overwinning het startsein
gaf voor een staaltje onvervalst chauvinisme. ,,Denk jij werkelijk dat
God een Engelsman is'', wilde een van de Engelse verslaggevers na afloop
weten. ,,Het is een prettige gedachte dat alles op sportief vlak
momenteel zeer voorspoedig verloopt'', antwoordde Henman bescheiden.

Het kunststukje van de nummer 62 van de wereldranglijst vormde het
passende slot van wat in de wandelgangen van Wimbledon een historische
dag voor het Britse tennis werd genoemd. Colin Beecher, Luke Milligan,
Mark Petchey, Greg Rusedski, Danny Sapsford en Chris Wilkinson gingen
Henman voor naar de tweede ronde.

Het geluk lacht de Britten toe. Zo overleefde Henman gisteren tegen
Kafelnikov in de vijfde set bij een 5-3 achterstand op eigen service
twee matchpoints. Met twee aces werkte de Engelsman de wedstrijdpunten
weg. Vandaag speelt Henman in de tweede ronde tegen qualifier
Sapsford, hetgeen betekent dat een van beiden sowieso de derde ronde
bereikt. Henman: ,,Ik moet het niet te lichtzinnig opvatten na deze
overwinning. Het zal niet makkelijk worden.''

Twintig jaar geleden bereikten voor het laatst zeven Britse spelers de
tweede ronde. Daarna was het lange tijd stil. Eeuwige subtoppers als
Jeremy Bates, die maandag afscheid nam van Wimbledon met een nederlaag,
konden geen van allen de tijden van wijlen Fred Perry doen herleven. De
legendarische tennisser was in 1936 de laatste Engelsman die Wimbledon
op zijn naam schreef.

Vorig jaar kondigde de ommekeer zich feitelijk al aan, beweerden de
optimisten onder de Britse tenniskenners. Greg Rusedski, de man met de
hardste service uit het profcircuit, was de naam van de nieuwe ster. Op
Wimbledon drong de tot Engelsman genaturaliseerde Canadees door tot de
vierde ronde, waarin hij het hoofd moest buigen voor de latere winnaar
Pete Sampras.

Henman viel bij die gelegenheid overigens uit de toon. Hem viel de
twijfelachtige eer te beurt om als eerste speler in de roemrijke
geschiedenis van Wimbledon te worden gediskwalificeerd. Een in woede
weggeslagen bal van Henman raakte een ballenmeisje vol op het hoofd. De
officials van de All England Club waren, landgenoot of niet,
onverbiddelijk en sloten hem uit van verdere deelname.

De uitsluiting betekende een smet op het familieverleden. Henman stamt
uit een beroemde tennisfamilie. Zijn overgrootmoeder, Ellen
Stawell-Brown, zou volgens de overleveringen de eerste vrouw zijn
geweest die op Wimbledon bovenhands serveerde. Haar dochter, die lid is
van de All England Club, zou op haar beurt weer de laatste vrouw zijn
geweest die de opslag nog onderhands uitvoerde.

Het Britse tennispubliek smult van dergelijke verhalen, maar lijkt zich
sinds gisteren niet langer alleen bij het verleden te hoeven
verkneukelen. Football comes home, luidt de slogan van het
Europees kampioenschap voetbal in Engeland. Tennis comes home
too, hoopte The Independent on Sunday dit weekeinde. Door
alle sportieve successen lijkt het net alsof de Engelsen verlost zijn.
Voetbal en tennis hebben het Engelse gevoel voor eigenwaarde weer kleur
gegeven.











