God van de rechtvaardigheid komt PSV te hulp
Door onze redacteur GUUS VAN HOLLAND
EINDHOVEN, 26 MEI. PSV mag dan gisteren voor de veertiende maal in zijn
bestaan kampioen van Nederland zijn geworden, het is en blijft de club
van het provinciale zuiden. Het zal de club uit Brabant blijven die zich
altijd dient te verweren tegen de scepsis uit het noorden. PSV heeft
niet zoveel aanhang als Feyenoord en Ajax, clubs die zich mogen
verheugen in bewonderaars tot buiten de randstad. PSV heeft de naam een
club zonder ziel en warmte te zijn, een club waar verstand de overhand
heeft en geld een doorslaggevende rol vervult. Dat PSV van origine een
bedrijfsvereniging van de multinational Philips is zal haar tot in
lengten van jaren achtervolgen.
Het is een vloek die als een giftige wolk boven de Eindhovense
voetbalgemeenschap hangt en wanhopig wacht op een storm om voorgoed
verdreven te worden. Zelfs mannen met een uitgesproken gevoel voor
menselijke zwakten als de trainers Rijvers, Reker, Hiddink, Westerhof,
Robson en Advocaat hebben met PSV buiten Eindhoven niet de waardering
gekregen waarop ze recht hebben. PSV heeft nu eenmaal altijd te boek
gestaan als een commercieel zeer doordacht voetbalbedrijf dat elke
voetballer en trainer kan kopen die ze wil hebben.
Inderdaad hebben veel bestuursleden van PSV zakelijke ervaring opgedaan
bij het moederbedrijf Philips en zijn investeringen in talentrijke
voetballers als Romario en Ronaldo in het verleden, en Nilis en De Bilde
meer recent, een uitvloeisel geweest van kennis, invloed en relaties.
Zeker in de tijd waarin voetbal zonder handelsgeest weinig bestaansrecht
heeft, zou de wijze waarop PSV zich handhaaft waardering moeten oogsten
bij de concurrentie in Nederland. Feyenoord en Ajax zijn immers net zo
commercieel geworden als PSV en denken ook alleen nog aan de miljoenen
van de Champions League. Maar kennelijk beschikt de eerste club nog niet
over de vereiste kennis, relaties en uitstraling en is de tweede in al
zijn geledingen megalomaan geworden van een langdurige euforie.
Feyenoord is de club wiens populariteit nooit afhankelijk zal zijn van
winst en verlies, Ajax is de club die voornamelijk wordt gevolgd door
glory-runners, zoals ze in Engeland worden genoemd: mensen die
alleen een club volgen die in de aandacht staat; PSV is de club van de
liefhebbers van Van der Kuijlen, Edstrouml;m, Romario, Ronaldo, Nilis
en De Bilde, de club van Brabant en van mensen die zich afzetten tegen
de grootspraak van de randstad. PSV is van de boerenslimme mannen die
zelfingenomen stedelingen aftroeven. PSV blijft zichzelf waar Feyenoord
en Ajax zich uitverkoren voelen zodra het schip met goud en glorie is
binnengevaren.
Neem nu Harry van Raay, een voorzitter met de tongval van een
carnavalsvierder en de realiteitszin van een veehouder. Hem hoeft men
niet meer de mechanismen van een handelsgeest te leren. Hij wekt
alleszins de indruk te weten hoe Romario, Ronaldo en De Bilde naar PSV
gehaald kunnen worden. En neem Frank Arnesen, een manager die de taal
van een voetballer spreekt en door ervaringen in Nederland, Belgieuml;
en Spanje intussen weet wat er te koop is in de voetbalwereld. En neem
Dick Advocaat, een man die altijd heeft moeten werken om succes te
boeken, als voetballer zijn kousen liet zakken en zijn mouwen
opstroopte, en als trainer via DSVP Pijnacker, Haarlem, SVV, Dordrecht
en het Nederlands elftal ongemeen populair is geworden door zichzelf te
blijven. Gewone mensen kunnen zich herkennen in de man die een Haagse
volksjongen is gebleven.
Ergens in zijn hoofd en zijn lijf moet Advocaat een plekje hebben waar
hij zijn trots koestert eacute;n zijn gevoel voor strijd en revanche.
Als trainer van het Nederlands elftal was hij te zacht en te gewoon,
hoezeer hij zich ook leek te willen profileren als een man met inzicht
en macht. Toen hij zomaar midden in een competitieseizoen door PSV werd
benaderd, aarzelde hij niet. Trainer van PSV te worden was voor hem een
uitdaging: dagelijks werken met topvoetballers. Misschien is Advocaat
niet het winnaarstype, zoals hij dat als voetballer ook niet was, maar
hij heeft wel op zijn spelers kunnen overbrengen wat het betekent om
profvoetballer te zijn. Wie bij PSV speelt moet er elke dag van
doordrongen zijn dat hij uitverkoren is en dat ook laten zien.
Waarom was Reneacute; Eijkelkamp met zijn oude, kwetsbare gewrichten
een half jaar een onmisbare kracht bij PSV? Waarom groeide Jaap Stam uit
tot de beste verdediger van Nederland en de Braziliaan Marcos Vampeta
tot een heerlijke speler, Zeljko Petrovic tot een onmisbare inspirator
en Boudewijn Zenden tot een buitenspeler van internationale allure? Wim
Jonk, een bewierookte en dan weer omstreden en machteloze spelverdeler
bleef zichzelf. En Luc Nilis maakte het ene mooie doelpunt na het
andere, waar menigeen de dertigjarige Belg al had verbannen naar de
galerij der legenden. Nilis en De Bilde, wie zei er ook weer dat Belgen
er niets van konden?
Mogelijk hadden PSV en Advocaat het geluk dat op het belangrijkste
moment van depressie de Belg Gilles de Bilde kon worden aangetrokken.
Wie zal het zeggen? Als De Bilde niet in de Belgische competitie een
tegenstander had mishandeld, daarvoor was geschorst en in de Belgische
pers als persona non grata was gebrandmerkt en uit het land was
geschreven, zou de spits zeker dit seizoen niet voor PSV hebben
gespeeld. Van Feyenoord-zijde is die toespeling natuurlijk regelmatig
gemaakt, vooral omdat De Bilde met zijn doelpunten (zeven in zeven
wedstrijden) PSV weer vorm gaf. Het past de afgunstige voetbalwereld en
met name Feyenoord om te denken dat PSV alleen door toedoen van De Bilde
alsnog kampioen is geworden. Misschien was het wel de god van de
rechtvaardigheid die PSV te hulp is geschoten. Die god moest er
kennelijk niet aan denken dat die matige spelers van Feyenoord met de
Nederlandse titel aan de haal gingen.
Sport hangt voor een groot deel af van voorspoed en geluk. Bij PSV
werden al van het begin van dit seizoen de trekken van een kampioen
waargenomen. Aan de vooravond van de competitie werd Ajax in de
wedstrijd om de Supercup (tussen kampioen en bekerwinnaar) in de
Amsterdam Arena verslagen. Een van de mooiste doelpunten van deze
jaargang kwam in dat duel op naam van Eijkelkamp. Er zouden nog veel
mooie treffers volgen. Nilis, De Bilde, Cocu, Marcelo, Zenden, Jonk,
Petrovic zouden voor het meest spectaculaire voetbal in Nederlands
hoogste klasse zorgen. Toch werd Advocaat met de week zenuwachtiger. Zou
hij dan eindelijk voor vol worden aangezien?
PSV verloor eacute;&eacute;n thuiswedstrijd, tegen Heerenveen, en
verloor driemaal een uitwedstrijd, tegen De Graafschap, Vitesse en
Willem II. PSV won en verloor, de ploeg schommelde van gevoel tot
gevoel, van zekerheid naar onzekerheid. De voetballers van PSV vormden
een ploeg van talentvolle jonge mannen die de ene dag gek waren van
ambitie en de volgende dag gek van voldaanheid. PSV, de club uit
Eindhoven die wordt gesteund door zakelijke instincten, wordt voor het
eerst sinds 1992 kampioen van Nederland dankzij de passie voor voetbal
van sensitieve mannen als Advocaat. Een trainer die hakkelend en blozend
reageert op een kampioenschap, heeft iets wat voetbal nodig heeft:
emotie. PSV en Advocaat vormen een duo dat nog menig kampioenslied zou
moeten zingen. Het voetbal is eraan toe.
De emoties in de voorlaatste wedstrijd van PSV in de competitie,
thuis tegen Willem II, laaiden hoog op in de dertigste minuut.
PSV-trainer Advocaat werd op advies van de zogenoemde vierde official
door scheidsrechter Jol van het veld gestuurd en gesommeerd op de
tribune plaats te nemen. Advocaat, die volgens Feyenoord-trainer Haan
ooit werd beticht van verregaande vriendschap met deze scheidsrechter,
zou tegen 'de vierde man' iets geroepen hebben wat diens integriteit in
twijfel trok. Op dat moment was de stand 1-1.
Na 22 minuten had Nilis na een fraaie aanval via De Bilde voor 1-0
gezorgd. Een minuut later scoorde Kolkka voor Willem II 1-1. Voor
Advocaat reden om weer nerveus te worden en voor scheidsrechter Jol
kennelijk reden om volslagen in de war te raken. Zes minuten na de
uitsluiting van Advocaat schoot Jonk PSV naar 2-1 en weer drie minuten
later stelde Zenden na een wonderschone actie De Bilde in staat 3-1 te
scoren. In de tweede helft schoot Nilis onverschillig een strafschop
naast het doel. Een kwartier voor tijd mocht Willem II ook een
strafschop nemen. Doelman Waterreus stopte met een fraaie reactie het
schot van Konterman. Een paar minuten voor het einde mocht Eijkelkamp
nog zijn opwachting maken. Hij raakte geen bal, maar de spits die lange
tijd was geblesseerd en volgend jaar voor Schalke 04 speelt deelde volop
in de feestvreugde.
