Geen teken van leven in omgeslagen jacht
Door een onzer redacteuren 
ROTTERDAM, 8 JAN. Een reddingshelikopter
bevindt zich in de buurt van de Franse zeiler Thierry Dubois, maar een
sonarboei heeft vannacht geen teken van leven ontdekt in het omgeslagen
zeiljacht van Tony Bullimore. Gevreesd wordt voor het leven van de
56-jarige Engelsman. Hij is een van de drie deelnemers aan de Vendee
Globe, een solo race-om-de-wereld, die in problemen zijn gekomen in de
zuidelijke wateren van de Indische Oceaan. De Fransman Raphael Dinelli
is inmiddels weer aan land.
Reddingwerkers hadden de hoop dat Bullimore zich in zijn jacht zou
bevinden. De sonarboei is vannacht door een reddingsvliegtuig van de
Australische marine in de buurt van het jacht gedropt, nadat was
gebleken dat de noodzender van de boot was gescheiden. Bullimore is
mogelijk door golven van de romp gespoeld.
De jachten van Bullimore en Dubois zijn zondag omgeslagen tijdens een
zware storm in de oceaan tussen Australieuml; en Antarctica. Beide
zeilers activeerden direct hun satelliet-noodzenders, die uitzenden op
vliegtuigfrequenties. Ze bevonden zich 3.300 kilometer ten zuidwesten
van Australieuml; en 1.700 kilometers van Wilkes Land in Antarctica.
Het stuk oceaan waar de zeilers omsloegen, is een van de meest
ongastvrije gebieden op aarde. In de roaring forties en de
furious fifties waait de wind, ongehinderd door landmassa,
ombarmhartig van west naar oost rond de wereld. De golven in het gebied
waar Dubois ronddrijft, bereiken hoogten van twaalf meter, de
windsnelheden lopen op tot 110 kilometer per uur en de temperatuur is
net boven nul. Er is bovendien een koudefront in aantocht.
,,Het is een levensgevaarlijk gebied'', vertelt de
Nederlandse zeezeiler Dirk Nauta, die drie keer schipper was in de
Whitbread-race-om-de-wereld (1978, 1986 en 1989). ,,Je zeilt met ruime
wind, soms van orkaankracht, en probeert zo hard mogelijk te gaan.
Daarbij neem je altijd risico. De boot kan uit het roer lopen en
platslaan.''
In de zes Whitbread-races is er nog nooit een schip verloren gegaan,
zegt Nauta. Maar de boten waarmee de solozeilers de Globe Vendee varen,
zijn veel kwetsbaarder dan de jachten waar Nauta op voer. ,,Mijn boten
waren ongeveer twintig meter lang en twintig ton zwaar. Deze boten zijn
achttien meter lang, maar wegen zo'n elf of twaalf ton. Ze nemen
tegenwoordig vijf ton waterballast aan boord. Ze zijn 'kritischer' om te
varen. Als de boot platslaat, kan die waterballast aan de verkeerde kant
komen te zitten. En door de waterballast is de kiel lichter gemaakt,
waardoor de boot minder in balans is.''
Bovendien lopen solozeilers meer gevaar dan een complete bemanning,
zoals in de Whitbread. Solozeilers moeten af en toe slapen en moeten dan
vertrouwen op hun automatische piloot. ,,Het is voor een solozeiler
moeilijker om snel te reageren op windstoten en moeilijker om na het
platslaan de boot weer rechtop te krijgen en de schade te repareren'',
zegt Nauta.
Het is nog onduidelijk waarom Dubois en Bullimore zijn omgeslagen.
Mogelijk zijn de jachten omvergeworpen door een breker, een golf die
breekt onder de boot. Ook kan de waterballast zijn verschoven.
Vliegtuigen van de Australische luchtmacht vonden Dubois maandagnacht.
Hij stond bovenop de romp van zijn omgeslagen jacht. De 29-jarige
Fransman zit inmiddels in een reddingsvlot dat is
gedropt door een reddingsvliegtuig. Er is een Australisch marineschip
met helikopter op weg naar Dubois. Maar de reddingsoperatie is vannacht
uitgesteld wegens harde wind en krachtige regen.
Gisteren veranderde het noodsignaal van Bullimore. Dat kan betekenen dat
hij nog in leven was en het apparaat bediende. Een Australische
woordvoerder heeft vannacht meegedeeld dat de
noodzender van het jacht was gescheiden. ,,We zoeken naar de
noodzender'', zei een woordvoerder van de reddingsoperatie. ,,Omdat we
hopen dat Bullimore zich bij de zender bevindt.'' De marine dropte twee
sonarboeien in de buurt van het jacht van Bullimore. De ene ontdekte
geen teken van leven in het omgeslagen jacht, de ander zendt een piep
uit om de zeiler te laten weten dat hulp in aantocht
is.
De Vendee Globe begon in november met zestien jachten vanuit de Franse
havenplaats Les Sables d'Olonne. Dubois en Bullimore liepen al averij op
in de Golf van Biskaje. Bullimore deed een keer een haven aan voor
reparaties, Dubois zelfs twee keer. In de Indische Oceaan werd de boot
van Dubois onder water geraakt, waarschijnlijk door een stuk afgebroken
ijsberg. Zijn roer brak en Dubois besloot de wedstrijd te staken. ,,Ik
geef op'', zei Dubois bij zijn laatste radiocontact. ,,Ik heb niet de
kracht voor een derde start.
De 28-jarige Raphael Dinelli was de eerste die in de Indische Oceaan in
problemen kwam. Zijn schip sloeg om en verloor de mast op 24 december.
Hij werd later opgepikt door een andere deelnemer aan de wedstrijd, de
Engelsman Pete Goss, en kwam gisteren aan in Hobart in Australieuml;.
,,Ik heb een nacht en een dag op mijn boot gestaan'', vertelde de 28-
jarige Dinelli gisteren in gebroken Engels aan verslaggevers in Hobart
,,De golven rolden over me heen. Het was heel zwaar. In die nacht dacht
ik dat het zonder hulp onmogelijk zou zijn voor mijn boot en mij om te
overleven. De dood was het volgende.''
Dinelli kreeg op 26 december vorig jaarvan een vliegtuig een
reddinsgvlot toegeworpen. Tien minuten nadat hij in de ijzige oceaan
naar het vlot was gezwommen, zonk zijn boot. ,,Toen het vliegtuig mijn
vlot in het water gooide en mijn boot zonk, dacht ik: dit vlot heeft
mijn leven gered. Dit vlot is mijn leven.''
Dinelli zei dat hij zou blijven zeilen. ,,Ik wil, ik moet weer zeilen.''
