


Israeuml;l in de marge





DE EUROPESE TROJKA mijdt liever Israeuml;l dan Orient House. De absurditeit
van het Europese beleid ten aanzien van het Midden-Oosten kon niet
simpeler tot uitdrukking worden gebracht. De trojka bezocht zondag
achtereenvolgens de Syrische president Assad en de Jordaanse koning
Hussein, zij ging vandaag bij Arafat op visite, morgen ontvangt de
Egyptische president Mubarak het gezelschap, maar het contact met Israeuml;l
blijft beperkt tot een gesprek met minister Levy in de marge van een
conferentie in Kairo. En dit alles omdat Israeuml;l de Europese delegatie
liever niet ziet in Orient House, het gezicht van de PLO in
Oost-Jeruzalem.


De verklaring van minister Van Mierlo dat het op verraad zou lijken als
de Europese afgezanten tijdens een bezoek aan Jeruzalem plotseling
Orient House links zouden laten liggen, bevredigt niet. De PLO mag door
de tegenwoordige Israelische regering op armlengte worden gehouden,
internationaal hebben zij en haar leider een erkende positie verworven.
Voor een instelling als de Europese Unie gaat het er in deze beslissende
fase om naar twee kanten haar geloofwaardigheid te behouden. Als de EU
partijen inderdaad nader tot elkaar wil helpen brengen, zal zij op het
hoogst mogelijke niveau met ieder van hen in gesprek moeten blijven. Het
is nu niet de tijd voor symbolische gebaren, maar van het werken voor
praktische oplossingen voor de urgentste problemen.

 




DE EIGENWIJZE reisroute van de trojka suggereert dan ook iets anders. De
EU heeft tot dusver een assisterende rol gespeeld in de vredespolitiek
ten aanzien van het Midden-Oosten. De gangmaker van het vredesproces in
die regio zijn al vele jaren lang de Verenigde Staten. Maar de
windstilte in de Amerikaanse bemoeienissen, een gevolg van de
verkiezingscampagne, heeft de Europeanen verleid een gooi te doen naar
een centrale plaats in de onderhandelingen. Onder het voorwendsel dat
Amerika te eenzijdig pro-Israelisch was geworden, heeft de EU haar
gewicht meer en meer naar de Arabische schaal van de balans verplaatst.
Met als argument dat op die manier de duidelijke weerzin van de
regering-Netanyahu tegen verder onderhandelen gemakkelijker zou kunnen
worden doorbroken.

De geschiedenis staat niet aan de kant van de Europese redenering. De
Israelieuml;rs lijden onder hun trauma's: zij zijn zich dagelijks
bewust van de risico's van de steeds weer opduikende terreur tegen hun
samenleving. Slechts de verzekering van een grote mogendheid als de
Verenigde Staten dat ten langen leste Irsaels veiligheid internationaal
verankerd blijft, biedt een mogelijkheid de trauma's te overwinnen en
verschaft werkelijke vrede een kans. Dat is overigens niet hetzelfde als
de Israelische regering van het moment in alles haar gelijk te geven.
Maar begrip voor de historische krachten die aan het werk zijn, is een
eerste voorwaarde.

DE OMWEG om Israeuml;l - de trojka landt op het vliegveld van Tel Aviv maar
doet dit om Gaza te bezoeken - is het verkeerde signaal op het verkeerde
moment. De manoeuvre zal averechts werken op Europa's bedoelingen, want
de Israelieuml;rs zullen slechts worden gesterkt in hun overtuiging dat
Amerika hun enige ware vriend en bondgenoot is.











