


Meer Amerikaans





TRUCKFABRIKANT DAF verliest over enkele weken zijn zelfstandigheid
wanneer het bod van de Amerikaanse concurrent Paccar door de
aandeelhouders van Daf wordt geaccepteerd. Daarmee komt een einde aan
meer dan zestig jaar zelfstandigheid. Voor Daf is de nieuwe
constellatie, met een aandeelhouder die succesvol actief is op de
wereldtruckmarkt, een complete verandering. President-directeur C. Baan,
die drie jaar volhield dat Daf slechts samenwerking op deelterreinen
(componenten, zoals assen, motoren) wilde, is akkoord met een totale
overname. De samenwerking over componenten moet Daf blijven nastreven,
want Paccar is bovenal een assemblagebedrijf, geen
ontwikkelaar/producent van componenten. Paccar lijkt geen echte
industrieuml;le partner voor Daf, eerder een financi&euml;le
aandeelhouder met kennis van de truckmarkt, die zijn Europese
concurrenten op hun eigen thuismarkt wil aanpakken.


Baan zegt dat het altijd zijn bedoeling was om Daf als merk op de weg te
houden. Dat wil Paccar, maar zou elke andere koper ook doen, want in het
merk schuilt mede de waarde van Daf. Baan verzette zich vanaf de
wederoprichting in 1993 die op het bankroet volgde tegen overname of
vergaande samenwerking. Al stond voor toenmalig minister Andriessen van
Economische Zaken, die de wederoprichting mede mogelijk maakte, toen al
vast dat Daf alleen op termijn geen haalbare kaart was. De opvatting van
Andriessen heeft gewonnen.


DE UITKOMST IS geen schande, en in zekere zin zelfs onvermijdelijk. DAF
alleen kan de concurrentieslag en de ontwikkeling van nieuwe modellen
niet aan. De zelfstandigheid die Daf claimt te krijgen binnen het
Amerikaanse Paccar-concern zal van een hele andere orde zijn dan
personeel en directie gewend waren. De versnippering van de
aandeelhoudersgroep van Daf gaf de directie relatief veel vrijheid, de
commissarissen waren in de Nederlandse verhoudingen oppermachtig en op
de achtergrond wist men de overheid, die in het verleden enkele malen
met financieuml;le steun en opdrachten bijsprong.

Dat zal met Paccar rigoureus veranderen. De zeggenschap van de
commissarissen wordt sterk gereduceerd, de directie werkt straks voor
een Amerikaans bedrijf dat sinds 1938 geen verlies meer heeft gemaakt en
de ,,verzekeringspolis'' van de BV Nederland maakt plaats voor het
belang van de aandeelhouder. De verkoop van Daf is voor de overheid na
de verkoop van aandelen in KPN en DSM opnieuw een lucratieve
privatisering, maar ook een waar zij weinig voor heeft hoeven doen.

  








