


Samen tegen de terreur





ALS EEN SOORT alternatieve Veiligheidsraad heeft de G-7 samen met
Rusland gisteren richtlijnen uitgevaardigd voor de bestrijding van het
terrorisme. De indruk die de recente aanslagen hebben gemaakt
creeuml;ert de behoefte aan internationale samenwerking. Afgezien van
het feit dat de bekendgemaakte maatregelen sterk doen denken aan al vele
jaren geleden geuite goede voornemens, draagt het informele karakter van
het gezelschap niet bij tot grotere geloofwaardigheid. Wie werkelijk de
medewerking van de goedwillende mogendheden wenst, mag zich niet
verlaten op een paar goed in het gehoor liggende slogans. Dan zullen de
instituties te hulp moeten worden geroepen die wel degelijk volgens
afgesproken en bekrachtigde regels te werk gaan.


Maatregelen tegen terrorisme roepen naar hun aard spanningen op.
Technisch is de bestrijding ervan bijzonder ingewikkeld omdat
terroristen nu eenmaal zoveel mogelijk anoniem en in het verborgene te
werk gaan. Hun tactiek is die van de volslagen verrassing wat betreft
tijd en plaats van de aanslag. Atlanta is daarvan een voorbeeld. Nu de
voor de hand liggende doelen streng werden bewaakt, richtte de
bommenlegger zich op een open terrein waar veel publiek voor zijn
genoegen bijeen was. Absolute veiligheid kan slechts in een politiestaat
worden benaderd.

DAT ROEPT tegelijk het vraagstuk op van de gevolgen voor de individuele
vrijheid en de privacy. In Nederland heeft de ontsporing van het
politieuml;le en justiti&euml;le apparaat bij de bestrijding van de
drugshandel geleid tot een hevig intern debat en tot een nieuwe aanpak.
Niemand wil criminelen vrij en ongestraft laten rondlopen, maar dat
betekent niet dat de sterke arm niet meer behoeft te worden
gecontroleerd. Bij de uitvoering van de op de G-7-samenkomst in Parijs
aanbevolen maatregelen is nu juist de controleerbaarheid oningevuld
gebleven. Althans, er blijven voor de daar niet uitgenodigde landen
voldoende vragen openstaan die om een duidelijk antwoord vragen.

Op internationale samenwerking bij de bestrijding van terrorisme valt op
zichzelf niets af te dingen. De wereld wordt kleiner en daarvan
profiteren ook allerlei vormen van misdaad. Maar die samenwerking moet
dan wel doordacht zijn en structureel worden opgezet. Oprispingen die al
te duidelijk in het verlengde liggen van een presidentieel
verkiezingsjaar leiden af van de hoofdzaak. Terrorisme is geen nieuw
verschijnsel. Autoriteiten doen er goed aan de indruk te vermijden dat
zij het nu pas ontdekken.











