


Bom in Atlanta





De olympische droom is verstoord maar de Spelen gaan door. De
huisgemaakte fragmentatiebom die in de vroege uren van zaterdagochtend
ontplofte bij een popconcert in het Centennial Olympic Park van Atlanta,
heeft de sportieve verrichtingen niet onderbroken. De Olympische
organisatoren besloten na ampel beraad om het programma volgens schema
af te werken. Dat was een juiste afweging onder de gegeven
omstandigheden. Het terrorisme, zei president Clinton, mag nooit de
zoete smaak van triomf proeven.


Maar de bom in Olympic Park heeft de Spelen van Atlanta getekend. De
omvangrijke veiligheidsmaatregelen die de organisatoren ter bescherming
van de spelers en officials hadden getroffen, strekten zich niet uit tot
het feestterrein waar het publiek kon genieten van een popconcert. De
Amerikaanse verzekering dat het eeuwfeest van de moderne Olympische
Spelen een perfecte uitvoering zou worden, was al aangetast door een
reeks van organisatorische tekortkomingen. De meeste daarvan waren snel
te verhelpen. Waterdichte beveiliging tegen een bomaanslag in de stad
van de Spelen is evenwel niet te garanderen.

Het Amerikaanse zelfbeeld van een natie die zich veilig weet tegen het
terroristische geweld elders in de wereld had, los van de bom in
Atlanta, al danige klappen opgelopen. De aanslag op het World Trade
Center in New York (1993), de recente bomaanslag op de Amerikaanse
militaire basis in Saoedi-Arabieuml; en de sterke aanwijzingen dat de
ramp van twee weken geleden met TWA-vlucht 800 door een bomexplosie is
veroorzaakt, hebben Amerika een gevoel van onveiligheid gegeven. Maar de
Verenigde Staten kennen een lange traditie van maniakale individuen en
groeperingen op eigen bodem die voor gewelddadigheden zorgen - zoals de
Branch Davidians van David Koresh in Wako, de Unabomber van Montana of
de Freemen Militia die vorig jaar met een bomaanslag in Oklahma City op
een federaal overheidsgebouw voor 167 doden verantwoordelijk waren. Ook
de dader(s) van de bomaanslag in Atlanta moet(en) waarschijnlijk worden
gezocht in de kringen van extremistische, paranoiuml;de groepjes die de
Olympische gedachte net als de Verenigde Naties en de federale regering
in Washington beschouwen als een regelrechte bedreiging van de
Amerikaanse vrijheid.

Terrorisme legt de kwetsbaarheid van open samenlevingen bloot. Een
vrije, democratische maatschappij kan zich nooit volledig immuniseren
tegen de waanzin van een paar individuen of rabiate groeperingen die, al
dan niet op politieke of religieuze gronden, hun toevlucht zoeken tot
geweld. De kwaadaardigheid van terreur is precies gelegen in de
onvoorspelbaarheid van de aanslagen en de aantasting van de vrijheid en
veiligheid van de burgers.

Dit betekent niet dat de autoriteiten machteloos moeten toezien.
Beveiligingsmaatregelen en deugdzame detectiesystemen kunnen de
kwetsbaarheid aanzienlijk verminderen. Het is een toevalligheid dat
morgen in Parijs een bijeenkomst plaatsheeft van de ministers van
Buitenlandse Zaken van de Groep van zeven om over de bestrijding van
terrorisme te praten. Op deze bijeenkomst, een voortvloeisel van de top
van de G-7 vorige maand in Lyon, gaat het over maatregelen om het
internationale terrorisme van staten en politieke bewegingen te
beteugelen. De fragmentatiebom van Atlanta is net zo gruwelijk in zijn
uitwerking als de aanslagen van staatsterroristen, maar vermoedelijk van
een andere categorie. En terwijl de jacht op de dader(s) is geopend,
gaat de jacht op het Olympische goud verder.










