


Niet zeker weten





HET ONGELUK ACHTERVOLGT de bedrijfstak vee en vlees. Die moet boeten
voor een jarenlang volgehouden onzorgvuldige omgang met de 'input', het
veevoer. De verwerking daarin van dierlijke resten heeft in het Verenigd
Koninkrijk een epidemie veroorzaakt van de zogenoemde gekkekoeienziekte.
Aantasting van hersenen en zenuwstelsel tast de motoriek van het vee aan
en leidt tot de dood. De ongecontroleerde bewegingen van het dier in de
laatste levensfase hebben de ziekte haar naam gegeven. Aangenomen wordt
dat zij overdraagbaar is op de mens. Met een, uiteindelijk totaal,
exportverbod in deze sector voor Groot-Brittannieuml; heeft de Europese
Commissie vorig jaar geprobeerd het continent veilig te stellen.


Deze week werd bekend dat op een Duitse boerderij een kalf lijdend aan
de gekkekoeienziekte was aangetroffen. Dat was niet de eerste keer, maar
eerder ging het om runderen die destijds uit het Verenigd Koninkrijk
waren aangevoerd. Ditmaal werd het slachtoffer aangemerkt als een in
Duitsland geboren dier. Dat betekende dat de besmetting de Noordzee
heeft kunnen oversteken. Een enigszins hilarische zoektocht naar de
moeder van het kalf toonde vervolgens aan dat in het beheerssysteem,
instandgehouden met behulp van de computer en de dieronvriendelijke gele
oormerken, het een en ander hapert. De betrokken bewindslieden hebben
het er zichtbaar moeilijk mee.

 




HET EERSTE SPOOR leidde naar Nederland. Daar bleek het veronderstelde
moederdier inmiddels te zijn geslacht en in de voedselketen
geiuml;ntroduceerd. Volgens minister Van Aartsen (Landbouw) mag wel
worden aangenomen dat de koe in kwestie niet was besmet. Hij zei veel
waarde te hechten aan het feit dat zij drie keuringen met goed gevolg
had doorstaan. (Maar aangezien die keuringen bij leven hebben
plaatsgehad, was niet uit te sluiten dat het dier toch besmet was.) De
ministerieuml;le uitspraak was van belang omdat inmiddels is komen vast
te staan dat ouderdieren de ziekte op hun nageslacht kunnen overdragen.
De bewindsman concludeerde dat in Duitsland besmet voedsel moest zijn
gebruikt, een conclusie die van officieuml;le Duitse kant voorbarig is
genoemd.

Alsof de verwarring nog niet groot genoeg was, is inmiddels geopperd dat
het Duitse kalf toch uit Engeland was geiuml;mporteerd. Ook is twijfel
ontstaan aan het eerder aangenomen moederschap. Als meevaller werd in
het Limburgse een kalf gelokaliseerd waarvan administratief vast zou
staan dat het van de geslachte koe afkomstig is. Als genenonderzoek -
dat nu plaatsheeft - uitwijst dat het Nederlandse kalf met het Duitse
geen familiebetrekkingen heeft onderhouden, kan Nederland overgaan tot
de orde van de dag. In het tegenovergestelde geval wordt het van belang
of het Nederlandse kalf wel of niet met de gekkekoeienziekte is besmet.
Maar wat de uitkomst ook is, over het moederdier kan geen absolute
zekerheid meer worden verkregen.

 




DE JONGSTE gebeurtenissen bewijzen dat het slachtbevel vorig jaar voor
een zestigduizend in Nederland vanuit Groot-Brittannieuml; ingevoerde
kalveren het spook van de gekkekoeienziekte niet heeft kunnen
uitdrijven. Vragen rijzen over het controlemechanisme en over het
beheerssysteem. In Duitsland is een lichte paniek uitgebroken. In
Nederland heeft het onderzoek de trekken gekregen van een spannende
detective. Had zij het wel of had zij het niet? De consument zal het
nooit zeker weten.











